Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2024/5065 K.2025/5686

Taraflar arasında kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

... ili ... ilçesi ... Mahallesinde 3402 sayılı Kadastro Kanunu'na (3402 sayılı Kanun) göre yapılan kadastro çalışmasında, dava konusu 1 38... parsel numaralı taşınmazın 24.11.1995 tarihinde senetsizden orman vasfıyla Hazine adına yapılan kadastro tespitinin 29.12.1995-29.01.1996 tarihleri arasında ilan edilerek 30.01.1996 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Davacılar vekili, ... ili ... ilçesi ... Mahallesinde bulunan 1 38... parsel numaralı taşınmazın davacılara murislerinden kaldığını, 100 yıldan fazla süredir kullanılan taşınmazın ihya edildiğini, taşınmazda muhtelif yaş ve sayıda davacılar tarafından dikilen ağaçların olduğunu ileri sürerek, 1 38... parsel numaralı taşınmazın davacılar adına tapuya tescilini talep ve dava etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince; 3402 sayılı Kanun'un 12/3. maddesinde belirtilen hak düşürücü süre dolduktan sonra dava açıldığı ve kamu malı sayılan ormanın olağanüstü zamanaşımı yoluyla kazanılmasının mümkün olmayacağı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Davacılar vekili; mahkemenin davayı ret kararındaki gerekçesi olan "taşınmazın kadastro tutanağına göre orman vasfında olduğu, kadastronun 30.01.1996 tarihinde kesinleşmiş olduğu, kamu malı olan ormanın olağanüstü zamanaşımı yoluyla kazanılması ve tapu siciline özel mülkiyet şeklinde tescilinin mümkün olmadığı" anlatımına itiraz ettiklerini, davacıların murislerinden itibaren taşınmazın ekilip biçildiğini, ihyanın tamamlandığını, davacıların ve murislerinin taşınmazın 1996 yılında kadastro çalışmasının yapılıp kesinleştiğine ilişkin haberlerinin olmadığını belirterek, kararı istinaf etmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince; kadastro öncesi nedene dayalı olarak 24.11.2020 tarihinde açılan davanın 3402 sayılı Kanun'un 12/3. maddesinde belirtilen 10 yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra açıldığı, bu nedenle Mahkemenin hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddine ilişkin kararının usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle davacılar vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353/(1)-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili; taşınmazla ilgili yapılan işlemlerin davacılara bildirilmediğini, tebliğ işleminin yapılmadığını, davacıların atalarından beri taşınmazı kullandıklarını belirterek, kararı temyiz etmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1. maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371. maddesinde yer alan sebeplerden biri bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacılar vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.