Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2024/6 K.2024/6978

Taraflar arasındaki tapusuz taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından istinaf edilmekle Samsun Bölge Adliye Mahkemesinin yukarı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, bu kez davacı vekili tarafından bu karar duruşma istemli olarak temyiz edilmekle;

kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, işin niteliği ve dava değeri itibariyle 22.10.2024 Salı günü duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiş olup, duruşma için tayin edilen günde davacı vekili ve davalı Hazine vekilinin katılımıyla duruşmaya başlanarak, hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen 19.11.2024 tarihinde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı ... 25.07.2017 tarihli dilekçesi ile; sınırlarını bildirdiği taşınmazda kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile kazanma koşullarının lehine oluştuğunu belirterek taşınmazın adına tapuya kayıt ve tescili istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davalı Hazine tanığının, taşınmazın davacı tarafından 4-5 yıl önce kullanılmaya başlandığı yönündeki beyanı ve ziraat bilirkişi raporuna göre zilyetlikle kazanma koşulları oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından istinaf edilmekle Samsun Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen ilamı ile istinaf talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından duruşma istemli olarak temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere,uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de bulunmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararındaki gerekçe dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.