Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2024/6273 K.2025/3541

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) Geçici 8. maddesi uyarınca yapılan kadastro sırasında ....................Mahallesi çalışma alanında bulunan 144 ada 2 parsel sayılı 377,45 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle bahçe vasfıyla davalı adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine vekili dava dilekçesinde; 144 ada 2 parsel sayılı taşınmazın evveliyatı itibariyle kullanılmadığını belirterek taşınmazın kadastro tespitinin iptal edilerek davacı Hazine adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, taşınmazın dedesinden annesine, annesinden de kendisine intikal ettiğini, öncesinde taşınmaz üzerinde meyve ağaçlarının bulunduğunu ancak sonradan ekim yaptığı sebzelerine zarar verdiği için kestiğini, şu an da ceviz ağaçlarının bulunduğunu ve son iki senedir sebze ekimi yapmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda "bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın 1968, 1972 tarihli hava fotoğraflarında taşınmazın sınırının tam olarak tespit edilemediği, 2011, 2016, 2021 tarihli uydu görüntüsünde ise dava konusu taşınmazın şu anki sınırlarıyla kullanıldığının belirtildiği, taşınmaz üzerinde anaç kısmının 20 yaşlarında olduğu 2 adet ceviz ağacının olduğu, ayrıca 25 yaşlarında 3 adet ayva ağacının yer aldığı, 1 adette 15 yaşında dut ağacının bulunduğu,

ayrıca taşınmazın toprağının incelenmesinde işlemeden dolayı pulluk tabakası oluştuğu, sınırlardaki tonç diye tabir edilen sınır oluşumlarından taşınmaz içerisinde bulunan küçük taşların toprak işlemesinden dolayı köşegenlerinin yitirmiş olduğu, tarımsal faaliyette bulunulan topraklarda olması gereken tekstürel ve sütrüktürel yapının bozulduğu anlaşıldığından taşınmazın 20 yıldan uzun süredir tarımsal faaliyetlere konu edildiği, dava konusu taşınmazın dinlenen tanık ve davalı beyanları uyarınca davalı tarafından ilk olarak dava tarihinden en az 25-30 yıl kadar önce kullanılmaya başlandığı,

günümüzde de taşınmazın davalının kullanımında olduğu, her ne kadar dosyada yer alan 1968, 1972 tarihli hava fotoğraflarında dava konusu taşınmaza ilişkin sınırların tespitinin yapılamadığı ancak 2011, 2016, 2021 tarihli uydu görüntülerinde şu anki haliyle kullanıldığının belirtilmesi karşısında dava konusu taşınmazın üzerindeki ceviz ve ayva ağaçlarının yaşı ve bu beyanları destekler mahiyette davalı ve tanık beyanlarının olması karşısında taşınmaz üzerinde 20 yıldan uzun süredir davalı ve ailesi tarafından tarımsal faaliyette bulunulduğu,

taşınmazın tarım arazisi niteliğinde olduğunun anlaşılması nedeniyle ekonomik amaca uygun zilyetlik şartlarının davalı lehine oluştuğu" gerekçesiyle davanın reddine, 144 ada 2 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespiti gibi tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hükmün, davacı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince "çekişmeli taşınmazın istinafa konu bölümünün orman sayılmayan yerlerden olduğunun belirlendiği,

alınan bilirkişi raporları, dinlenilen yerel bilirkişi ve tanık beyanları ile fen, orman ve ziraat bilirkişi tarafından ortak sunulan bilirkişi raporlarında tespit tarihinden geriye doğru olacak şekilde yapılan hava fotoğrafları incelemesi sonucunda çekişmeli taşınmazın ekonomik amaca uygun şekilde kullanıldığının ve böylelikle adına tescil kararı verilen davalılar yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği ve İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu" gerekçesiyle davacı Hazine vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar

verilmiş; karar, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.