Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2024/6652 K.2025/2576

Taraflar arasındaki uygulama kadastrosu davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

... ili ... ilçesi ... mahallesi çalışma alanında 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 22/2-a maddesi uyarınca yapılan uygulama kadastrosu sonucunda, tapuda davacı MESKİ Genel Müdürlüğü adına kayıtlı bulunan eski 134 ada 75 parsel sayılı ve 345 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 177 ada 1 parsel numarasıyla ve 318,03 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir.

Davacı MESKİ Genel Müdürlüğü vekili dava dilekçesinde; uygulama kadastrosu sırasında, müvekkili olan İdareye ait eski 134 ada 75 (yeni 177 ada 1) parsel sayılı taşınmazın yüzölçümünün azaldığını ve sınırının yanlış belirlendiğini ileri sürerek, uygulama kadastro tespitinin iptalini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; "Hükme esas alınan bilirkişiler tarafından hazırlanan raporda; taşınmazdaki yüzölçüm eksikliğinin tesis kadastrosunda kullanılan ölçü tekniği ve alan hesaplama yönteminin teknik yetersizliğinden kaynaklandığı, 3402 sayılı Kanun'un 22-a maddesi gereğince yapılan uygulama çalışmalarında sınırlandırma ve ölçünün doğru yapıldığının belirtildiği" gerekçesiyle davanın reddine, çekişmeli 177 ada 1 parsel sayılı taşınmazın uygulama tespiti gibi tesciline karar verilmiş; hükme karşı, davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla istinaf başvurusu esastan reddedilmiş ve iş bu karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı MESKİ Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.