Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2025/1343 K.2025/5730

Taraflar arasındaki uygulama kadastrosu tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 22/2.a maddesi gereğince yapılan uygulama kadastrosu sırasında; ... ili ... ilçesi ... Mahallesi çalışma alanında bulunan ve davacı adına kayıtlı eski 1 05... parsel sayılı 28.280,66 m² yüzölçümündeki taşınmaz, yeni 1 16... parsel sayılı numarasıyla ve 24.513,83 m² yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; ... ili ... ilçesi, ... Mahallesinde kain eski 1 05... (yeni 1 16... ) parsel sayılı taşınmazın 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 22/2-a maddesi uyarınca yapılan uygulama kadastro çalışması neticesinde yüzölçümünün davalıların maliki olduğu 1 16... parsel sayılı taşınmaz lehine azaldığını ileri sürerek, dava konusu kısmın tespitinin iptali ile 1 16... parsel sayılı taşınmaza tescilini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; davaya konu taşınmazlar arasında sabit bir sınır bulunmadığı ancak güncelleme kadastrosu çalışmalarında sınırın sabit olarak alındığı, keşifte dinlenen kişilerin çoğunluğu tarafından bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen alanın davacının parseline eklenmesi yönünde beyanda bulundukları gerekçesiyle, 27.04.2021 havale tarihli bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 4.364,38 m²'lik kısım yönünden davanın kabulüne karar vermiş; hükmün, davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş ve işbu karar, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1. maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371. maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalılar vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.