Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2025/3329 K.2026/374

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Muğla ili ... ilçesi ... Mahallesi çalışma alanında 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 22/2-a maddesi uyarınca yapılan uygulama kadastrosu sırasında, davacı Hazine adına tapuda kayıtlı bulunan eski 1820 parsel sayılı 9.504,92 m² yüzölçümündeki taşınmaz, 1 32... parsel numarasıyla ve 9.336,73 m² yözölçümlü olarak; davalı ... ve müşterekleri adına tapuda kayıtlı bulunan eski 1819 parsel sayılı 7.071,19 m² yüzölçümündeki taşınmaz ise 1 32... parsel numarasıyla ve 7.256,98 m² yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir.

2. Davacı Hazine vekili dava dilekçesinde; uygulama kadastrosu sonrasında davaya konu taşınmazın yüzölçümünün azaldığını ileri sürerek, uygulama kadastrosunun iptalini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar, cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "..Mahallinde yapılan keşifte taşınmazlar arasında muhtelif cins ve sayıda köklü sıralı ağaçlar olduğu görülmüş, mahalli bilirkişiler taşınmazları ayıran sınırı zemindeki ağaçların olduğu sınır olarak bildiklerini ifade etmişlerdir.

Keşif sonrası düzenlenen bilirkişi raporunda, taşınmazların ilk olarak tesis kadastrosunda 3 70... parseller olarak tapuya tescil edildiği, ancak daha sonra parsellerin bir kısmının 2/B sahasında kaldığının anlaşılması üzerine 1996 yılında sınırlandırmalarının yapılarak 18 20... parseller olarak tescil edildiği, tescil edildiği paftaya göre zeminde sıralı köklü ağaçların bulunduğu alanın davacı Hazineye ait 1820 parselde kaldığının belirtildiği, hava fotoğraflarının incelenmesinde durumun net olarak görüldüğü,

zemin kullanımı ile pafta durumunun büyük oranda farklı olması nedeniyle sınırın geçerli sınır tipinde değerlendirilerek paftası esas alınarak tespit edilmesi gerektiği anlaşılmakla, 22/a uygulamasında da sınırın geçerli sınır olarak belirlendiği ve bilirkişi raporuna ek karşılaştırma krokisinde eski pafta ve güncelleme paftasının birebir uyumlu olduğu görülmüştür.

Davacının davasının salt 1 32... parsel ile olan sınıra yönelik olduğu, 22/a uygulamasında sınırın doğru tespit edildiği..." gerekçesiyle davanın reddine, dava konusu 1 32... ve 12 parsel sayılı taşınmazların uygulama kadastro tespitleri gibi tapuya tescillerine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı Hazine vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353/(1)-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı Hazine vekili temyiz dilekçesinde; davalı tarafın zilyetliğinin ispat edilemediğini, bilirkişi raporlarının eksik ve hatalı olduğunu belirterek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, 3402 sayılı Kanun'un 22/2-a maddesine göre yapılan uygulama kadastrosunun usul ve kanun hükümlerine uygun olarak yapılıp yapılmadığına ilişkindir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun'un 369/1. maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371. maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR