Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2025/5214 K.2025/7103

Taraflar arasındaki kullanım kadastrosu tespitine itiraz davasında verilen ve kesinleşen hükmün tavzih edilmesinin istenilmesi üzerine İlk Derece Mahkemesinin 11.07.2025 tarihli ek kararıyla, tavzih talebinin reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince verilen ek karar davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Kullanım kadastrosu sırasında, İstanbul ili .... ilçesi..... köyü çalışma alanında bulunan 1 16... parsel sayılı 3.000 metrekare yüzölçümlü,1 17... parsel sayılı 20.512,49 metrekare yüzölçümlü,1 08... parsel sayılı 4.064,33 metrekare yüzölçümlü, 1 08... parsel sayılı 16.645,70 metrekare yüzölçümlü,1 16... parsel sayılı 23.900 metrekare yüzölçümlü, 1 10... parsel sayılı 4.316,96 metrekare yüzölçümlü, 1 21... parsel sayılı 26.425,71 metrekare yüzölçümlü, 1 23... parsel sayılı 6.382,51 metrekare yüzölçümlü, 1 24... parsel sayılı 16.300 metrekare yüzölçümlü taşınmazların kadastro tutanaklarının beyanlar hanesine,

6831 sayılı Orman Kanunu’nun 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı ve 1 16... paselin 2003 yılından itibaren ... oğlu ..., 1 17... parselin 1987 yılından itibaren ... kızı ..., 1 08... parselin 2003 yılından itibaren ... oğlu ..., 1 08... parselin 2003 yılından itibaren ... oğlu ..., 1 16... parselin 1987 yılından itibaren ... kızı ..., 1 10... parselin 1987 yılından itibaren ... kızı..., 1 21... parselin 2003 yılından itibaren ... oğlu ..., 1 23... parselin 1987 yılından itibaren ... oğlu ..., 1 24... parselin 1987 yılından itibaren ... kızı ...'ın fiili kullanımında bulunduğu şerh verilerek,

tarla vasfıyla ... adına tespit edilmiştir.

2. Davacı ... dava dilekçesinde; taşınmazların müşterek muristen intikal ettiği iddiasına dayanarak adına şerh verilmesini talep etmiştir.

3. İlk Derece Mahkemesinin 24.02.2012 tarihli ve 2010/20 Esas, 2012/1 Karar sayılı kararıyla, "...davacı ...'ın dava konusu parsellerden, ... adına tespit gören 1 24... nolu parsel ile ... adına tespit gören 1 08... nolu 1 16... nolu ve 1 21... nolu parsellere yönelik olarak,

davalılar...'un babası ... tarafından ... ve...'dan alınmasına itirazının olmaması ve feragat etmemeleri nedeniyle reddine, diğer parseller olan 1 10... parsel, 1 17... parsel, 1 16... parsel ve 1 08... nolu parsellere yönelik olarak taşınmazların kök mirasçı ...'den kaldığı ancak bu tapuların daha önce 1985-1987 yılları arası yapılan kadastro çalışması sonucu tapularının iptal edildiği,

kaldı ki ... adına çıkartılan davalarda daimi taşınmazların kullanılıcılarının davalılar ..., ve.... olduğu anlaşılmakla 1 10... parsel, 1 17... parsel,1 16... parsel ve 1 08... nolu parsellere yönelik olarak davacı ...'nin davasının reddine, ... adına olan 1 23... parsellere yönelik davanın ise ...

Mirasçıları dahili davalıların kabulü nedeniyle kabulüne karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur." gerekçesiyle hüküm kısmının 1. bendinde, "Davacının davasının .... köyü ... mevkii 1 16... parsel, 1 17... parsel, 1 08... parsel, ...mevkii 1 16... parsel,1 21... parsel, 1 24... parsel ve .... mevkii 1 10... parsel, 1 10... parseldeki taşınmazlara yönelik davanın reddine

" karar verilmiş ve bu karar, kanun yoluna başvurulmaksızın 15.11.2012 tarihi itibariyle kesinleşmiştir. 4. Hükmün kesinleşmesinden sonra, davalı ... vekili 30.05.2025 tarihli dilekçesinde; İlk Derece Mahkemesinin 24.02.2012 tarihli ve 2010/20 Esas, 2012/1 Karar sayılı kararının uyuşmazlık konusu 1 08... parsel sayılı taşınmaz ile ilgili hüküm içermediği ve bu nedenle tapu kaydında talep edilen değişikliklerin yapılamadığı belirtilerek, İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm kısmına 1 08... parselle ilgili hüküm bulunacak şekilde tavzihen düzeltilmesini talep etmiştir.

II. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 11.07.2025 tarihli ek kararıyla, tavzihe ilişkin şartların olmadığı, hükmün tavzih yoluyla istenilen şekilde düzeltilmesinin mümkün bulunmadığı gerekçesiyle, tavzih talebinin reddine karar verilmiştir.

III. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

İlk Derece Mahkemesinin 11.07.2025 tarihli ek kararına karşı, tavzih talep eden davalı ... vekili temyiz isteminde bulunulmuş ve davalı ... vekili temyiz dilekçesinde; İlk Derece Mahkemesince verilen tavzih talebinin reddi kararının usul ve kanuna aykırı olduğunu beyan ederek, ek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davalı Hazinenin kesinleşen İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm kısmındaki düzeltme talebinin reddine dair verilen ek kararın yerinde olup olmadığına ilişkindir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) "Hükmün tashihi" kenar başlıklı 304/1. fıkrasının ilgili bölümü şöyledir: " (1) Hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar, mahkemece resen veya taraflardan birinin talebi üzerine düzeltilebilir." Maddi olayları ileri sürmek taraflara, hukuki nitelendirme yapmak ve uygulanacak kanun maddelerini belirlemek hakime aittir. (6100 sayılı Kanun'un 33. md.)

İlk Derece Mahkemesinin 24.02.2012 tarihli ve 2010/20 Esas, 2012/1 Karar sayılı kararıyla, kararın gerekçesinde 1 16... parsel, 1 17... parsel, 1 08... parsel, 1 16... parsel, 1 21... parsel, 1 24... parsel, 1 10... parsel ve 1 08... parsel sayılı taşınmazlara yönelik davanın reddedildiği açıklandıktan sonra hüküm kısmının 1. bendinde, "Davacının davasının .... köyü.... mevkii 1 16... parsel, 1 17... parsel, 1 08... parsel, .... mevkii 1 16... parsel, 1 21... parsel, 1 24... parsel ve ... mevkii 1 10... parsel,

1 10... parseldeki taşınmazlara yönelik davanın reddine" şeklinde hüküm kurularak 1 08... parsel sayılı taşınmaz yerine 1 10... parsel sayılı taşınmazın iki kez yazılması suretiyle maddi hata yapıldığı anlaşılmakla. İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm kısmının 1. bendinde ikinci kez yer verilen "1 10... parsel" ibaresi "1 08... parsel" olarak düzeltilmek suretiyle tashih kararı verilmesi gerekirken ek kararla düzeltme talebinin reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

IV. KARAR