Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2025/6114 K.2025/7514

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda verilen ve kesinleşen hükmün tavzih edilmesinin istenilmesi üzerine İlk Derece Mahkemesinin 18.10.2025 tarihli ek kararıyla tavzih talebinin kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince verilen ek karar davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Kadastro sırasında Bursa ili .... ilçesi ... köyü çalışma alanında bulunan 1 08... parsel sayılı taşınmaz Kasım 1945 tarihli ve 67 sıra no.lu 36.990 m² yüzölçümlü tapu kaydı uygulanarak 30.870,70 m² yüzölçümlü olarak ..., ... ve ... adlarına veraseten iştirak şeklinde tespit edilmiştir.

Mudanya (Kapatılan) Kadastro Mahkemesinin 2006/366 sayılı dava dosyasında davacı ... vekili 28.12.2006 havale tarihli dilekçesi ile; müvekkiline ait 1 08... parsel sayılı taşınmazın 6.119,30 m²lik kısmının davalılar adına tespit gören 633 parsel sayılı taşınmaza dahil edildiğini öne sürerek, bu kısmın iptali ile müvekkili ve diğer hissedarlar adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Mudanya (Kapatılan) Kadastro Mahkemesince 1 08... parselin tutanağı davalı hale getirtilip dosya içerisine alınmış, ancak davacı ... vekili 29.01.2008 tarihli celsede alınan imzalı beyanı ile dava konusu taşınmazların 1 08... ve 633 parseller olduğunu açıklayarak dava dilekçesini bu şekilde tavzih etmiştir.

Mudanya (Kapatılan) Kadastro Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; davanın reddine, dava konusu ... köyü 1 08... parsel sayılı taşınmazın tespit gibi aynı vasıf ve yüzölçümü ile ...,.... ve ... adlarına veraseten iştirak şeklinde tesciline, 1 08... parsel sayılı taşınmazla ilgili olarak ....

Tapu Müdürlüğünün 29.06.2007 tarihli ve 2788 sayılı yazıları ile Devlet ormanı olarak tescilinin yapılarak tutanak düzenlenmediğinin bildirildiği, bu nedenle de davalı şerhi verilemediği gerekçesi ile bu parsel yönünden tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacılar .... ve..., ... ile davalılar Hazine ve Orman İdaresi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 11.02.2014 tarihli ve 2013/9803 Esas, 2014/1642 Karar sayılı ilamı ile "dava dışı 1 08... sayılı parsel maliki olan ...'un 55 sayılı parsel sınırındaki 633 sayılı parselin (D) bölümüne;

dava dışı 1 08... sayılı parsel malikleri olan .... ve ...'nun 110 sayılı parsel sınırındaki 633 sayılı parselin (A), (B) ve (C) bölümlerine yönelik temyiz itirazları yönünden, 633 sayılı parsel hakkında kadastro tespit tutanağı düzenlenmediği, taşınmazın tahdidinin daha önceden kesinleşmesi nedeniyle 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 22/son maddesi gereğince orman niteliği ile tapu kütüğüne aynen aktarıldığı,

3402 sayılı Kanun'un 25. maddesine göre Kadastro Mahkemesinin görev ve yetkisinin kadastro tutanağı düzenlendiği anda başlayacağı, dava konusu yerler orman sınırı içinde kaldığına ve bu yerlere ilişkin kadastro tutanağı düzenlenmediğine göre 3402 sayılı Kanun'un 5, 10, 25, 26... . maddelerine göre Kadastro Mahkemesinin görevli olmadığı gözetilerek, dava dilekçesinin görev yönünden reddine ve dava dosyasının genel Mahkemeye aktarılmasına karar verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmiş olmasının isabetsizliğine" değinilerek, hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Uyulmasına karar verilen bozma ilamı uyarınca Bursa Kadastro Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2015/43 Esas, 2015/83 Karar sayılı kararıyla, Mahkemenin görevsizliğine karar verilmiş, tarafların kararı temyiz etmemesi üzerine hüküm, 11.11.2015 tarihinde kesinleşmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden sonra, 1 08... parselin dava konusu olmadığı halde Mudanya (Kapatılan) Kadastro Mahkemesinde 2006/518 Esas, yeni Bursa Kadastro Mahkemesinin 2015/43 Esas sayılı dosyasında davalı olarak belirtildiği, sehven dava konusu edildiği, Bursa Kadastro Mahkemesince sehven davalı hale gelen 1 08... parsel yönünden ara kesinleştirme veya tefrik işlemi yapılmadığı, 1 08... parsel sayılı taşınmazın halen Mudanya (Kapatılan) Kadastro Mahkemesinde 2006/518 Esas, yeni Bursa Kadastro Mahkemesinin 2015/43 Esas sayılı dosyasından dolayı davalı olduğu, bu nedenle Kadastro Mahkemesince dava konusu olmayan 1 08... no.lu parselin kesinleştirme işleminin yapılması gerektiği bildirilerek dosya Mudanya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından Kadastro Mahkemesine gönderildiği anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesinin 08.10.2025 tarihli ek kararıyla; " ...dosyanın görevsizlikle gönderildiği Mahkemenin bildirimi ile ele alınarak dosya üzerinde yapılan incelemede, davalı olarak gelen tutanakla ilgili evrak görevsizlikle Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmiş olmakla, tutanağın kesinleşmiş kabulü ve tescil işlemi için ayrıca Tapu Müdürlüğüne gönderilmesi ve bu yönde hüküm kurulması gerekirken sehven hüküm kurulmadığı,

bu haliyle uygulamada tereddüt durum oluşacağı görülmekle dava konusu 1 08... no.lu parsel tutanağının tescil işlemi için Kadastro Müdürlüğüne gönderilmesine ilişkin hüküm kurma zorunluluğu..." gerekçesiyle tavzih talebinin kabulüne, Mahkemenin 18.09.2015 tarihli ve 2015/43 Esas, 2015/83 Karar sayılı kararının hüküm kısmının 1 no.lu bendinin 3. paragrafından sonra "Dava konusu Bursa ili Mudanya ilçesi ... köyü 1 08... parsel sayılı taşınmazın olağan

yollardan kesinleştirilmesi için Kadastro Müdürlüğüne yazı yazılmasına," eklenerek hükmün tavzihine karar verilmiş işbu ek karar, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi kararında belirtilen gerekçelere, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun)

geçici 3. maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun (1086 sayılı Kanun) 428. maddesi ile 439. maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen 08.10.2025 tarihli ek karar usul ve kanuna uygun olup davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler ek kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.