Davacı ... İdaresi tarafından 18.09.2006 tarihli dilekçe ile kadastro mahkemesinde açılan davada; 3402 sayılı Kanun'un 5304 sayılı Kanun ile Değişik 4. madde hükümlerine göre yapılan orman kadastro çalışmasında, ... köyü 1 01... parselin orman niteliği ile sınırlandırılıp, Hazine adına tesbit tutanağı düzenlenerek kısmî ilâna çıkartıldığını, bu orman parseline bitişik olan ve ekli haritada gösterilen alanın da orman sayılan yerlerden olduğu halde, orman alanı dışında bırakıldığını ileri sürerek bu alanın orman sınırları içine alınarak orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescilini talep etmiştir.
Davaya konu yerler hakkında 1 01... ilâ 700 parsel numaraları ile malik haneleri açık bırakılıp kadastro tutanağı düzenlenerek, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 5. maddesi gereğince mahkemeye gönderilmiş, Mut Kadastro Mahkemesince 25.08.2010 gün ve 158-70 Esas ve karar sayılı kararıyla; davanın kabulüne, taşınmazların orman niteliği ile Hazine adına tesciline, fen bilirkişi krokisinde yol 1 (24959 metrekare) ve yol 2 (929,03 metrekare) olarak gösterilen taşınmazlar yönünden mahkemenin görevsizliğine, dosyanın Mut Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, hüküm, temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.
Temyize konu dava, kadastro sırasında paftasında yol olarak tescil harici bırakılan taşınmaza ilişkin tescil davasıdır.
Sulh Hukuk Mahkemesince, yola ilişkin davada, ilgili köy tüzel kişiliği ve Hazinenin taraf olması gerektiği gerekçesiyle, davanın husumet yönünden reddine karar verilmiş; hükmün, davacı ... İdaresi tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 18.03.2014 tarihli ve 2013/11017 Esas, 2014/3180 Karar sayılı ilamıyla bozulmuştur. Hükmüne uyulan bozma ilamında özetle; “mahkemece Hazine ve ... Köy Tüzel Kişiliği davaya katılıp kendilerine duruşma günü tebliğ edilerek husumet yaygınlaştırılmalı, daha sonra işin esasına girilerek taraf delilleri toplanmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir” gereğine değinilmiştir.
İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; uzman orman bilirkişi raporuna göre taşınmazların eski tarihli hava fotoğrafı ve memleket haritasında açık alanda kaldıkları ve orman sayılmayan yerlerden olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına,
bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428. maddesi ile 439. maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı ...
İdaresi vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.