KÜNYE
9. Ceza Dairesi 2010/303 E., 2010/9338 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Eylül 2010
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suç
- Mala zarar verme, Kasten yaralama, Hakaret, Kavgada korkutmak amacıyla silah çekme
- Hüküm
- 1- Sanıklar ..., ... hakkında mala zarar verme suçundan, sanık ... ... hakkında ise kavgada korkutmak amacıyla silah çekme suçundan beraat
Karar Metni
268 kelime·1 dk okuma
2- Sanıklar ... ve ... hakkında kasten yaralama suçundan ayrı ayrı; 5237 sayılı TCK’nın 86/2, 62/1, 52/2, 5271 sayılı CMK’nın 231/5. maddeleri uyarınca mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması 3- Katılan sanık ... hakkında hakaret suçundan; 5237 sayılı TCK’nın 125/1, 62/1, 52/2, 5271 sayılı CMK’nın 231/5. maddeleri uyarınca mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Katılan sanık ... hakkında hakaret suçundan, sanıklar ... ve ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi gereğince itiraza tabi olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından temyiz incelemesine yer olmadığına, gereğinin merciince yerine getirilmesine,
2- Katılan sanık vekili ile Cumhuriyet savcısının sanıklar ..., ... hakkında mala zarar verme suçundan, sanık ... ... hakkında ise kavgada korkutmak amacıyla silah çekme suçundan verilen beraat kararlarına karşı yapılan temyiz itirazlarına gelince;
Sanıkların üzerlerine atılı mala zarar verme ve kavgada korkutmak amacıyla silah çekme suçları için 765 sayılı TCK'nın 516/ilk, 466/1.maddelerinde öngörülen cezaların süresi itibariyle, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve 5237 sayılı TCK'ya göre zamanaşımı yönünden lehe hükümler içeren 765 sayılı TCK'nın 102/4. maddesinde belirlenen zamanaşımı, sanıkların sorgularının yapıldığı 21.10.2002 tarihi ile karar tarihi arasında gerçekleştiği anlaşıldığından, davanın zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2010/303, K. 2010/9338, 21 Eylül 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama