Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2011/10009 K.2012/12319

2- TCK'nın 265/1. maddesi uyarınca mahkumiyet 3- TCK'nın 152/1-a, 43/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında mala zarar verme ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından hüküm kurulurken TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanmaması, maddede düzenlenen hak yoksunluğunun kazanılmış hak teşkil etmeyip, güvenlik tedbiri niteliğinde olması ve hürriyeti bağlayıcı cezanın kanuni sonucu olarak her zaman uygulanması mümkün görülmüştür.

Görevi yaptırmamak için direnme suçunun birden fazla polis memuruna karşı cebir ve şiddet göstererek hukuksal anlamda tek bir fiil ile gerçekleştirilmesi nedeniyle aynı nev'iden fikri içtima koşulları gerçekleşmiş bulunduğundan, sanık hakkında anılan suçtan tayin olunan cezanın 5237 sayılı TCK'nın 43/2. maddesi ile artırılması gerektiği gözetilmeden eksik ceza tayini, tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında TCK'nın 58/6. maddesinin uygulanmaması,

sanığın polis otosunun dikiz aynasını, polis merkezinde bulunan çerçeve ile nöbetçi memurluğu girişinde bulunan camı kırması ve devlet hastanesi acil giriş kapısının camını kırması eylemlerinin farklı kurumlara karşı gerçekleştirildiğinden iki ayrı mala zarar verme suçunu oluşturduğu gözetilmeden tek suç kabul edilip zircirleme suç hükümleri uygulanmak suretiyle TCK'nın 43/1. maddesi gereğince artırım yapılmakla yetinilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.