Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2011/11838 K.2012/12229

2- TCK'nın 125/1-3-a, 43/2-1, 62, 53, 58/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet 3- TCK'nın 86/2-3-e, 35/2, 62, 53, 58/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet (7 kez)

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1- Mala zarar verme ve hakaret suçlarından kurulan hükümlere ilişkin incelemede; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; Sanığın tekerrüre esas başkaca mahkumiyeti bulunmasına karşın, hakkında İzmir 5 Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/538 Esas 2006/687 Karar sayılı ilamı ile verilen ve suç tarihinden sonra kesinleşmesi nedeniyle tekerrüre esas alınamayacak olan mahkumiyeti dolayısıyla mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükümlerin bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK’nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkındaki hükümde TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin hükümden çıkartılarak "Sanığın İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.04.1996 tarih ve 1995/476-1996/92 sayılı hükmü mükerrir olduğu anlaşıldığından TCK'nın 58. maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına,

5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca aleyhe değiştirmeme ilkesi gözetilerek 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın İzmir 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.12.2006 tarih ve 2006/536 Esas 2006/687 Karar sayılı ilamına konu olan 6 ay 18 gün hapis cezası esas alınarak belirlenmesine" ibaresinin hükme eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Kasten yaralama suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyize gelince;

a- Kaldığı koğuşta huzursuzluk ve olay çıkarması üzerine kendisini sakinleştirip koğuştan çıkarmaya çalışan şikayetçi infaz koruma memurlarına kırık cam parçasını savurarak saldıran sanığın eyleminin TCK'nın 265/1-4, 43/2-1. maddelerine uygun düşen kamu görevlisine görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturduğu, yaralamaya teşebbüs eyleminin bu suçun ''cebir'' unsurunu teşkil ettiği ve kasten yaralama suçunun neticesi sebebiyle ağırlaşmış halinin uygulanmasını gerektiren düzeye ulaşmamış bulunan yaralama eyleminden ayrıca ceza verilemeyeceği gözetilmeden, suç niteliğinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

b- Kabule göre; sanığın tekerrüre esas başkaca mahkumiyeti bulunmasına karşın, hakkında İzmir 5 Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/538 Esas 2006/687 Karar sayılı ilamı ile verilen ve suç tarihinden sonra kesinleşmesi nedeniyle tekerrüre esas alınamayacak olan mahkumiyeti dolayısıyla mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi,