Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2013/4897 K.2014/7931

b- TCK'nın 265/1-3, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK'nın 62/1, 53/1-3. maddeleri uyarınca mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması (3 kez) c- TCK'nın 315/1, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62/1, 53/1-3, 58/9, 63, 54. maddeleri uyarınca mahkumiyet d-TCK'nın 314/3 ve 220/6 maddelerinin yollamasıyla 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK'nın 62/1, 53/1-3, 58/9, 6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Usulüne uygun tebligata rağmen sanık müdafiinin duruşmaya gelmediği ve geçerli bir mazeret de bildirmediği anlaşıldığından, duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:

1- Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar 5271 sayılı CMK'nın 231/12 ve 253. maddeleri uyarınca itiraza tabi olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından, 6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinin 1. fıkrasına göre verilen kovuşturmanın ertelenmesine ilişkin kararlar ise anılan maddenin 4. fıkrası ile CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesi hükmü karşısında durma kararı niteliğinde olup itiraza tabii olduğu ve CMK'nın 223/1. maddesinde sayılan hüküm niteliğindeki kararlardan olmadığından, temyiz incelemesine yer olmadığına, gereğinin itiraz merciince yerine getirilmesine,

2- Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme suçundan kurulan hükme yönelik incelemede;

Sanığın örgüt adına işlediği 06.01.2011, 15.02.2011 ve 17.04.2011 tarihli 2911 sayılı Kanunun 32/1 ve 33/1. maddelerine uygun suçlar ile görevi yaptırmamak için direnme suçunun hükümden sonra yürürlüğe giren 6459 sayılı Kanunun 8. maddesi ile 3713 sayılı Kanunun 7. maddesine eklenen 4. fıkra kapsamında sayılan suçlardan olmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık müdafiinin diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığa 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesi gereğince ek savunma hakkı tanınmadan, 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddesinin uygulanması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

3- Terör örgütüne silah sağlama suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

TCK'nın 315. maddesinde düzenlenen suç, örgüte yardımın özel bir şeklidir.

Madde ile, devletin güvenliğine, anayasal düzene ve bu düzenin işleyişine karşı suçları işlemek amacıyla kurulan silahlı terör örgütlerinin faaliyetlerinde kullanılmak maksadıyla, bunların amaçlarını bilerek; üretmek, satın almak ve ülkeye sokmak suretiyle silah, cephane veya nitelik ve nicelik yönünden önem arz eden benzeri maddelerin temin edilmesi, nakledilmesi ve depolanması bağımsız bir suç olarak düzenlenmiş ve suçla korunan hukuki yarar dikkate alınarak örgüte yardım suçuna göre daha ağır bir yaptırıma bağlanmıştır.

Görüldüğü üzere suçun maddi unsuru failin, “üretmek, satın almak, ülkeye sokmak suretiyle silah temin etmek” veya “nakletmek” ya da “depolamak” şeklinde sayılan seçimlik hareketlerden birinin gerçekleştirmesidir. Suçun manevi unsuru ise, bu eylemlerin, örgütün amaçları bilinerek gerçekleştirilmesidir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 24.02.2009 tarih ve 2008/9-78 Esas, 2009/39 sayılı Kararı ve Dairemizin yerleşik uygulamalarına göre, bu suçun failinin örgüte üye olmayan kişilerden olması gerekmektedir. Silahlı terör örgütlerinin üyesi olan failin bu seçimlik hareketleri gerçekleştirmesi halinde ise, örgüt üyesi olmaktan TCK'nın 314/2 ve patlayıcı madde bulundurulması suçundan ayrıca TCK'nın 314/3, 220/4. maddeleri delaletiyle TCK'nın 174/1-2. maddesi uyarınca cezalandırılması gerekecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Sanık müdafinin diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

06.01.2011, 15.01.2011, 17.04.2011 tarihlerinde işlediği silahlı terör örgütü adına suç işlemesi nedeniyle dolayısıyla örgüt üyeliği suçundan hakkındaki mahkumiyet hükmünün “2” numaralı paragrafta ek savunma verilmemesi nedeniyle bozulmasına karar verilen sanığın anılan suç nedeniyle örgüt üyesi sayılması karşısında, suç tarihinde örgütle olan bağını devam ettirerek örgütün çağrısı üzerine yapılacak eylemlerde kullanmak için kullanıma hazır 46 adet molotof kokteylini bulundurma biçimindeki eyleminin patlayıcı madde bulundurma suçunu oluşturacağı, eylemine ilişkin özelliğin cezanın bireyselleştirilmesi bağlamında teşdit sebebi olarak değerlendirilebileceği, hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanığa 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesi gereğince ek savunma hakkı tanınmadan, 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddesinin uygulanması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,