Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2014/3515 K.2014/10243

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından suç tarihinde 155 ihbar hattını arayarak “İ.. A.., D.. D.., U.. D.. isimli şahısların tarihi eser kaçırdıklarını ” beyan eden kişinin sanık olup olmadığının, sanığa ait mukayese amaçlı ses örnekleri ile ihbarın yapıldığı ses kaydının TÜBİTAK veya TRT gibi kuruluşlardan seçilecek uzman bilirkişilere gönderilip incelettirilmesi ve sonucuna göre tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2- İhbarı yapan kişinin sanık olduğunun belirlenmesi halinde, D.. D.. ve İ.. A..'a suç isnadı şeklindeki eylemi iftira suçunu oluşturacağı gözetilip suç vasfının buna göre belirlenmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3- 01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı kanun ile yapılan değişiklikle TCK’nın 50/6. madde ve fıkrasında yer alan "seçenek yaptırımın" ibaresinin "seçenek tedbirin" olarak değiştirilip, 5275 sayılı Kanunun 106. maddesinin 4 ve 9. fıkralarının yeniden düzenlenip, 10. fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında, sanık hakkında kurulan hükümde infazda yetkiyi kısıtlayacak şekilde seçenek yaptırım olan adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapis cezasının kısmen veya tamamen infazına karar verileceğinin ihtar edilmesi,