Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2014/4655 K.2014/9845

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- İftira suçunun oluşabilmesi için, yetkili makamlara veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesinin gerektiği, somut olayda; olay günü sanık ile mağdurlar arasında tartışma yaşandığına dair kolluk tarafından düzenlenen 19.12.2011 tarihli tutanak içeriği dikkate alındığında sanığın iddialarının maddi vakıalara dayandığı ve eyleminin suç işlemediğini bildiği kimseye suç atmak biçiminde olmayıp anayasal şikayet ve ihbar hakkını kullanma niteliğinde bulunduğu anlaşıldığından unsurları itibariyle oluşmayan iftira suçundan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

a- Aynı ifade ile mağdurlar O.. A.. ve T.. U..'a hukuki anlamda tek bir fiil ile iftira ettiği kabul edilen sanık hakkında aynı nev'iden fikri içtima kuralları gereği bir cezaya hükmedilip TCK'nın 43. maddesinin 2. fıkrası göndermesi ile 1. fıkra hükmü uyarınca arttırılması gerektiği gözetilmeden mağdur sayısınca ayrı ayrı cezaya hükmolunması,

b- Sanığın en ağır cezayı içeren mahkumiyetinin tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, birden fazla mahkumiyetin tekerrüre esas alınması,