KÜNYE
9. Ceza Dairesi 2015/1507 E., 2016/7 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Ocak 2016
- Tebliğname No
- 10 - 2011/14133
- Mahkemesi
- İstanbul 13. Ağır Ceza
- Tarihi
- 06.04.2010
- Numarası
- 2008/221 – 2010/81
- Suç
- Uyuşturucu madde ticareti yapma
Karar Metni
311 kelime·2 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “09.04.2008” yerine “24.06.2008” olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiştir.
1-Sanık G.. S.. hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;
Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle beraate ilişkin hükmün ONANMASINA,
2- Sanıklar G.. H.. ve M.. D.. hakkında kurulan hükümlerin incelenmesine gelince;
Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerini iptal eden Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140-2015/85 sayılı kararının G.. H.. hakkında infaz aşamasında dikkate alınması mümkün görülmüş, sanık M.. D.. hakkında hüküm kurulurken TCK’nın 31/3. maddesinin aynı Kanunun 192/3. maddesinden önce uygulanması gerekirken, yazılı şekilde uygulama yapılması sonuç ceza değişmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılama sonunda aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışılıp sanıkların suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde yukarıdaki eleştiri ve aşağıdaki husus dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıkların yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı ve İstanbul Adli Tıp Kurumu Başkanlığı'nca suça konu uyuşturucu maddelerden alınan numunelerin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2015/1507, K. 2016/7, 11 Ocak 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama