Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2015/16342 K.2015/6899

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanığa iddianame okunmadan sorgusunun yapılması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 191/3-b maddesine muhalefet edilmesi,

2-Suç tarihinde akıl hastası olduğu kabul edilen sanık hakkında suçun sübutunu ve vasfını belirlemeye yönelik olarak yargılama yapılıp sanığın savunması da alınarak tüm deliller toplanıp tartışıldıktan sonra sonucuna göre suç sübut bulmadığı takdirde beraatine, sübutu halinde ise CMK'nın 223/3-a maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına ve TCK'nın 57. maddesi gereğince de akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, ceza ehliyeti bulunmadığından bahisle yargılamaya son verilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Ceza verilmesine yer olmadığına dair ilk kararın 26.03.2012 tarihli Dairemiz ilamı ile sanığın suç tarihinde işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayabilir durumda olup olmadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış olup olmadığı konusunda yeterli bulunmayan tek hekim raporuna dayalı olarak karar verilmesi nedeniyle yeniden rapor aldırılması gerekçesi ile bozulmasına karar verildiği ve mahkemece de bozmaya uyulmasına karar verilmesine rağmen sanık hakkında Adli Tıp 4. İhtisas Kurulu'ndan rapor aldırılarak sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden tekrar yeniden aldırılan tek hekim raporuna dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,