Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2020/2688 K.2020/2385

Dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında sanığın isminin iki kez yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında, hem TCK'nın 241. maddesinde düzenlenen tefecilik suçunun hem de 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanununun 36. maddesinde düzenlenen gerçeğe aykırı olarak harcama belgesi düzenleme suçunun oluştuğundan bahisle iki suçtan ayrı ayrı mahkumiyet hükmü kurulmuş ise de; aynı fiilden iki ayrı mahkumiyet verilemeyeceğinden TCK'nın 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima hükmü gözetilerek 5464 sayılı Kanunun 36. maddesi gereğince bu Kanuna muhalefetten dolayı karar verilmesine yer olmadığına karar verilmemesi,

TCK'nın 241. maddesi uyarınca tefecilik suçundan hapis cezasına mahkumiyetin yanında, aynı madde uyarınca adli para cezasına da hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesiyle ilgili iptal kararının değerlendirilmesi lüzumu,