Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2020/3686 K.2020/405

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Seyhan Vergi Dairesi Müdürlüğünün mükellefi olan sanık ...'ün ticari faaliyette bulunduğu 2008 yılı içinde iş yerindeki pos cihazını gerçekte her hangi bir mal satışı olmaksızın kredi kartı sahiplerinin nakit ihtiyaçlarının karşılanması amacıyla kullandığı ve karşılığında komisyon bedeli adı altında faiz geliri elde ederek tefecilik suçunu işlediği iddia ve kabul edilen somut olayda, tanıkların aşamalardaki beyanlarında kredi kartları ile sanığa ait pos cihazından hangi tarihlerde işlem yaptırdıklarını net olarak belirtmedikleri, tefecilik suçunda suç tarihinin,

kazanç elde etmek amacıyla ödünç paranın verildiği ya da pos cihazı ile karttan çekim yapıldığı tarih, zincirleme suçlarda ise son suçun işlendiği gün olduğu nazara alınarak zamanaşımı süresinin dolup dolmadığının tayini bakımından suç tarihinin net olarak belirlenmesi gerektiği anlaşılmakla, tanıkların kredi kartlarından pos cihazı ile çekim yaptırdıkları tarihlerin belirlenmesinden sonra sanığa ait pos cihazından kendisi ya da üçüncü bir kişi tarafından kredi kartıyla çekim yaptırdığını söyleyen ve yargılama aşamasında dinlenmeyen tanıkların dinlenilmesinden,

tefecilik yapıp yapmadığı hususunda kolluk araştırması yaptırılmasından sonra hasıl olacak sonuca göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,