Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/11959 K.2024/7931

Sanık hakkında kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü :

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanığın zorla ormanlık alana götürdüğü katılan mağdureye organ sokma suretiyle istismarda bulunduğu iddiasıyla açılan kamu davasının yargılaması neticesinde, Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesi kararı ile; sanığın atılı çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği hususunda cezalandırılmasını gerektirecek yeterli ve inandırıcı delil elde edilemediğinden bahisle beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği Katılan mağdurenin beyanlarının tutarlı ve ayrıntılı olduğuna, kendi iffetini ortaya atarak böyle bir iddiada bulunmasının hayatın olağan akışına aykırı bulunduğuna, tanıklar Ebru ve Selvihan’ın katılan mağdurenin sanığın eylemini kendilerine ağlayarak anlattığını doğruladıklarına ve bu durumu öğretmenlerine bildirdiklerine, dolayısıyla sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Katılan mağdurenin aşamalardaki eylemin niteliği yönünden çelişkili ve istikrar içermeyen beyanlarına, çocuk izlem merkezinde alınan ifadesinde nitelikli istismara uğradığını iddia etmesine rağmen hakkında düzenlenen adli raporda bakire olduğunun tespit edilmesine, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, İlk Derece Mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre; yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

Ancak;

Sanık hakkında kurulan beraat hükümlerine dayanak Kanun maddesinin hüküm fıkrasında gösterilmemesi Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen bir hukuka aykırılık olarak kabul edilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının birinci ve (A) bentlerinde "beraatine" ibaresinden önce gelmek üzere " CMK 223/2-e maddesi uyarınca" ibaresinin eklenmesi suretiyle, hükümlerin Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,