Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/12183 K.2023/119

Sanık hakkında kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun'un) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İstanbul Anadolu (Kapatılan) 74. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.12.2015 tarihli ve 2015/330 Esas., 2015/767 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesi uyarınca 3.600 TL Adli Para Cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, sanığın cinsel maksatlı bir eyleminin olmadığı, tanık H.Y. ile katılanın beyanlarının çeliştiği ve katılanın gizlice aldığı ses kaydının hukuka aykırı delil niteliğinde olduğundan bahisle kararın bozulmasına yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

İddia, katılan tarafından dosyaya sunulan ... isimli sosyal paylaşım sitesinde C.A. ve P.Y. isimli kullanıcılar arasında 10-11.03.2015 tarihlerinde geçen konuşmaların bulunduğu internet çıktıları, telefon görüşmesine ait ses kaydının çözümünü içerir 16.11.2015 tarihli bilirkişi raporu ve dosyada mevcut tüm delillerin objektif ve kül halinde değerlendirilmesinden;

sanığın sosyal paylaşım sitesi ... üzerinden C.A. kullanıcı adıyla katılanın kullanımında olan hesaba "Yıllardır seni hergün takip ediyorum, hergün senin ...'una bakıyorum, te en başından beri, seni ilk gördüğüm günden beri aklımdasın, hiçbir amacım yok, sen çok güzelsin, aslında iki kelimeyi bir araya getirip söyleyemem, sana dilim açıldı, ... ... olurum beni engelleme, seni seviyorum, iyi geceler beni engelleme." şeklinde mesajlar göndermek suretiyle cinsel tacizde bulunduğu,

sanık savunmalarında katılanın kendisiyle iletişime geçtiğini, mesajlaşmaya devam ettiğini, bu nedenle karşılık verdiğini beyan ederek üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiş, dosyada bulunan ve sanık tarafından kabul edilen ... görüşmelerinde katılanın C.A. profil kullanıcısının gerçekte kim olduğunu anlamaya yönelik açıkça sorular sorduğu, ayrıca evli olduğunu, başka hiç kimseyle ilgisinin olmayacağını açıkça belirttiği görüldüğünden sanık savunmasına itibar edilmediği, bu kapsamda;

sanığın eylemine uyan ve sübut bulan cinsel taciz eyleminden 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, katılanın aşamalardaki beyanları, sanık tarafından kabul edilen ... yazışma içeriklerinde sanığın evli olduğunu bildiği katılana kendisini sevdiğini belirten mesajlar gönderdiğinin sabit olması nedeniyle hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

3. Sanığın cinsel taciz suçunu elektronik haberleşme araçlarının sağladığı kolaylıktan faydalanmak suretiyle işlediği anlaşıldığından, hakkında 5237 sayılı Kanun'un 105 inci madesinin ikinci fıkrasının (d) bendinin uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması neticesinde eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu (Kapatılan) 74. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.12.2015 tarihli ve 2015/330 Esas., 2015/767 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden eleştirilen husus dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,