Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/12655 K.2023/4407

Sanık ... hakkında yaralama suçundan neticeten hükmolunan adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararının tür ve miktarları itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.

Sanıklar hakkında cinsel taciz ile sanık ... hakkında kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Adana 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.02.2016 Tarihli ve 2015/410 Esas, 2016/186 Karar Sayılı Kararı İle 1. Sanık ... hakkında: Cinsel taciz suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Sanık ... hakkında: a. Kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesi ile 52 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkrası uyarınca neticeten 1.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

b. Cinsel taciz suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

3. Sanık ... hakkında: Cinsel taciz ve hakaret suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Vekilinin Temyiz İsteği Sanıklar hakkında atılı suçların işlendiğine, sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun’un 29 uncu maddesinin uygulanmasının hatalı olduğuna ve re'sen tespit edilecek hususulara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece "Sanıkların savunmaları, katılan sanıkların savunma ve beyanları, tanıkların ifadesi, adli raporlar ile dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanık ... ***in ve müşteki sanık ... ***'in eş oldukları, bu şahıslar ile diğer müşteki sanık ... ***ın komşu oldukları; ancak aralarında daha önceye dayalı bir husumet bulunduğu, olay günü müşteki sanık ...'ın kız kardeşi ... ve onun arkadaşı olan ... ile birlikte kızını okuldan almaya gittikleri, dönüşte ... ve ... ile karşılaştıkları, aralarında bir ağız tartışması yaşandığı,

akabinde ilk olarak hangi tarafın haksız söz ve eylemleri ile başlattığı kesin olarak saptanamamakla birlikte sanık ... ile müşteki sanık ...'nın elleriyle müşteki sanık ...'a saldırıp darp ettikleri, müşteki sanık ...'ın da çantasında bulunan biber gazını çıkarıp müşteki sanık ...'a doğru sıktığı, bu olay neticesinde müşteki sanık ...'ın dosyada bulunan adli rapora göre basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde yaralandığı, böylece sanık ... ile müşteki sanık ...'nın, ...'a yönelik kasten yaralama suçlarının sabit olduğu,

... hakkındaki adli raporda ise herhangi bir bulgunun bulunmaması karşısında, müşteki sanık ..., ...'ya doğru biber gazı sıkmış ise de ...'da herhangi bir yaralanma olmadığı anlaşıldığından, müşteki sanık ...'ın ...'ya yönelik kasten yaralama eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı sonuç ve kanaatine varılmıştır.

Bu olayın akabinde müşteki sanık ...'ın kız kardeşi ...'nın arkadaşı olan mağdur ...'nin de gelerek olayı aralamaya çalıştığı, ... ile sanık ... arasında bir olay yaşandığı, yine ilk olarak hangi tarafın haksız söz ve eylemleri ile başlattığı kesin olarak saptanamamakla birlikte ...'nin, ...'yi bıçakla yaraladığı, bu olaydan dolayı ...'nin Çocuk Mahkemesi'nde yargılandığı, ...'nin de eliyle ...'ye vurarak, ...'nin dosyada bulunan adli rapora göre basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde yaralanmasına neden olduğu, böylece sanık ...'nin mağdur ...'ye yönelik kasten yaralama suçunun sabit olduğu sonuç ve kanatine varılmıştır.

Dosya kapsamına göre olayı gören tarafsız bir tanık olmadığı için ilk olarak hangi tarafın haksız söz ve eylemleri ile olayı başlattığının kesin olarak saptanamaması karşısında, sanık ... ile müşteki sanıklar ... ve ... hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiği sonuç ve kanaatine varılmıştır.

Sanık ... ve müşteki sanık ... hakkında müşteki sanık ...'a karşı cinsel taciz suçundan dolayı, sanık ... *** hakkında da müşteki sanık ...'a karşı hakaret ve cinsel taciz suçlarından dolayı kamu davası açılmış ise de sanıklar ve müşteki sanığın suçlamaları kabul etmemeleri, tanık ... ***'in beyanında olay zamanı sanık ...'ın evde olup dışarı çıkmadığını belirtmesi,

taraflar arasında önceye dayalı husumet olduğunun anlaşılması ve dosya kapsamına göre tarafsız bir tanığın bulunmaması ve tanık ...'nın mahkememizdeki beyanında da sanıklar ..., ... ve müşteki sanık ...'nın taciz içeren herhangi bir sözünden, ayrıca sanık ...'ın hakaret içeren herhangi bir sözünden bahsetmemesi, beyanında geçen sözlerin isnat edilen suçları oluşturmaması karşısında, kaldı ki tanık ...'nın ...'ın kardeşi olması nedeniyle tarafsız tanıklıkta bulunamayacağı anlaşıldığından,

sanıklar ..., ... ve müşteki sanık ...'nın üzerlerine atılı bu suçları işlediklerine dair cezalandırılmalarını gerektirir, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden, yüklenen suçun sanıklar ve müşteki sanık tarafından işlendiği sabit olmaması nedeniyle bu suçlardan dolayı CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraatlerine karar vermek gerekmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur." şeklindeki gerekçeyle kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Hükümlerin tür ve miktarları itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulundukları anlaşılmakla, katılan vekilinin temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanık ... Hakkında Cinsel Taciz Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği anlaşıldığından, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

C. Sanıklar ... ve ... Hakkında Cinsel Taciz Suçu ile Sanık ... Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden 1. Sanıkların yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 105 inci maddesi ile 125 inci maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 11.06.2015 tarihli mahkeme sorgusu olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Adana 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.02.2016 tarihli ve 2015/410 Esas, 2016/186 Karar sayılı kararırına yönelik katılan vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık ... Hakkında Cinsel Taciz Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Adana 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.02.2016 tarihli ve 2015/410 Esas, 2016/186 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

C. Sanıklar ... ve ... Hakkında Cinsel Taciz Suçu ile Sanık ... Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçenin (C) bölümünde açıklanan nedenle Adana 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.02.2016 tarihli ve 2015/410 Esas, 2016/186 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,