Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/12707 K.2024/10127

İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılaması sonucunda, İstanbul Anadolu 10. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Özetle sanığın üzerine atılı suçları işlemediğine, katılan mağdurenin beyanlarının çelişkili olduğuna, katılan mağdurenin ruh sağlığının bozulduğuna ilişkin alınan raporun usulüne uygun düzenlenmediğine, katılan mağdure beyanlarına itibar edilse dahi eylemin sarkıntılık düzeyinde kaldığına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurlarının oluşmadığına, usul ve kanuna aykırı kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargıtayın denetim işlevini yerine getirebilmesi için temyiz incelemesine konu hükmün gerekçe bölümünde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve ulaşılan kanaatin, suç oluşturduğu sabit görülen fiilin ve bunun nitelendirmesinin belirtilmesi,

delillerle sonuç arasında bağ kurulması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan sanığın katılan mağdureye yönelik eylemlerini hangi şekilde cebir, tehdit veya hile ile gerçekleştirdiğine dair herhangi bir açıklamaya yer verilmeden 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/4 ve 109/2 maddelerinin tatbiki suretiyle Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 34/1, 230 ve 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 308/7. maddelerine muhalefet edilmesi,

Kabule göre de; Sanık hakkında tanzim edilen iddianame ve o yer Cumhuriyet savcısınca sunulan mütalaada, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 109/2. maddesinin tatbiki talep edilmediği halde ek savunma hakkı tanınmadan, anılan maddenin uygulanması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 226/2. maddesine muhalefet edilmesi, Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 10. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,