Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/14647 K.2024/8418

Şikayetçi Bakanlık vekilinin temyiz isteminin süresinde olmadığı tespit edilmiştir.

Katılan mağdure vekilinin temyiz istemi yönünden, sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Sakarya 3. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Katılan mağdurenin doğum raporu bulunamamış ise de doğum müşahede kaydı ile okula başlama yılı nazara alındığında yaşının on beşten küçük olduğunun anlaşılacağına, katılan mağdurenin suç tarihinde on altı yaşında olduğunu belirten kemik yaşı raporunun hatalı olduğuna, hata hükümlerinden faydalanma imkanının bulunmadığına, katılan mağdurenin savcılık ifadesine itibar edilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın, katılan mağdurenin on yedi yaşında olduğunu sanarak hataya düştüğü kabul edilmesine rağmen değişen suç vasfına göre eylemi şikayete tabi reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturup, katılan mağdurenin soruşturma evresinde şikayetçi olmadığını beyan etmesi nedeniyle kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde atılı suçtan beraat kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Şikayetçi Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Şikayetçi Bakanlık vekilinin yokluğunda verilip 30.03.2016 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesinde belirlenen bir haftalık kanuni süre geçtikten sonra 13.04.2016 tarihli dilekçeyle temyiz isteğinde bulunduğu anlaşılmakla, vaki temyiz isteğinin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Sakarya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik katılan mağdure vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,