Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/15378 K.2023/1703

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Konya Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından tanzim edilen 05.06.2015 tarihli ve 2015/9104 Esas sayılı iddianame ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kamu davası açılmıştır.

2. Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.02.2016 tarihli ve 2015/278 Esas, 2016/64 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki ve çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşme kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği İlk suç tarihinin mağdurenin on beş yaşından önceye geldiğine, bu sebeple çocuğun nitelikli cinsel istismarı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğuna, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece "İddia, sanık savunması, mağdur ve müşteki anlatımları, soruşturma aşamasında tutulan tutanaklar ile tüm dosya kapsamı birlikte incelenip değerlendirildiğinde.

Mağdure ile sanığın 2014 yılı Mart ayı içerisinde tanıştıkları ve arkadaş oldukları, ilişkilerinin ilerlemesi üzerine 2014 yılı Haziran ayı içerisinde mağdurenin evinde ilk kez cinsel birliktelik yaşadıkları, o tarihten sonra sanık ile mağdurenin birçok kez bir araya gelerek rızaları ile cinsel ilişkiye girdikleri, mağdurenin 28.05 2015 günü hastaneye gidip muayene olması sebebiyle hamile olduğunun ve yaşının küçük olduğunun anlaşıldığı ve bu durumun hastane idaresi tarafından güvenlik güçlerine bildirilmesi üzerine,

olayın ortaya çıktığı, sanık ve mağdurenin aşamalarda alınan beyanlarında, rızaları ile birden çok kez cinsel ilişkiye girdiklerini samimi şekilde ikrar ve kabul ettikleri,

Her ne kadar mağdur ... aşamalarda alınan beyanlarında, sanık ile ilk kez 2014 yılı Mart ayı içerisinde cinsel ilişkiye girdiğini beyan etmiş isede, sanığın istikrarlı ve aşamalarda değişmeyen savunmalarında, mağdure ile 2014 yılı Mart ayı içerisinde tanıştıklarını, ilk kez cinsel ilişkiye ise 2014 yılı Haziran ayı içerisinde girdiklerini, hatta o tarihte havaların baya ısındığını, kaloriferlerin yanmadığını beyan etmesi karşısında, şüphe sanık lehine yorumlanır genel hukuk prensibi de nazara alınarak, sanığın savunmasına üstünlük tanınarak,

sanık ile mağdurenin ilk cinsel ilişkiye 2014 yılı Haziran ayı içerisinde girdiklerinin ve ilk cinsel ilişki tarihi itibariyle 06.05.1999 D.lu olan mağdurenin 15 yaşını bitirmiş olduğunun kabulünün gerektiği, bu durumda sanığın üzerine atılı çocuğun cinsel istismarı suçunun TCK.nun 104/1 maddesinde düzenlenen reşit olmayanla cinsel ilişki suçuna, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun ise TCK.nun 234/3 maddesinde düzenlenen kanuni temsilcisinin bilgisi dışında çocuğu alıkoyma suçuna dönüştüğü, bu suçların kovuşturmasının şikayete tabi olup, yargılama sırasında alınan beyanlarında, mağdur ve müştekilerin,

şikayetçi olmadıklarını beyan etmeleri karşısında, sanık hakkında atılı suçlardan açılan kamu davalarının TCK nun 73/4. ve CMK nun 223/8. maddeleri uyarınca düşürülmesine ..." şeklinde kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, kararda hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.02.2016 tarihli ve 2015/278 Esas, 2016/64 Karar sayılı kararında o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,