Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/15608 K.2024/8482

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Giresun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II.TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafilerinin Temyiz İstekleri

Sanığın atılı suçu işlemediğinden öncelikli olarak beraatine karar verilmesi, aksinin kabul edilmesi halinde eylemin sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğundan bahisle hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Sanığın eyleminin sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarına teşebbüs suçunu oluşturduğuna, suç vasfında yanılgıya düşülerek çocuğun cinsel istismarı suçuna teşebbüs suçundan hüküm kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Mağdurenin aşamalardaki beyanları, savunma ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanığın gece vakti komşusu olan mağdurenin yattığı odanın penceresinden içeriye girerek, cinsel amaçla mağdureye dokunmaya çalıştığı sırada mağdurenin uyanması nedeniyle eylemini tamamlayamadığı ve mevcut haliyle suçun sarkıntılığa teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilerek hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılması suretiyle fazla ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Giresun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafileri ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, Başkan ... ve Üye ...'nın karşı oyları ve oy çokluğuyla BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.10.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Sayın Daire çoğunluğu ile aramızdaki görüş ayrılığı, suç vasfının belirlenmesine ilişkindir. Yerel mahkeme kararının onanması gerektiği kanaatinde olup, çoğunluk görüşüne katılmamaktayız.

Olayda, sanığın gece vakti mağdurenin uyuduğu sırada konut dokunulmazlığını ihlal ederek içeri girdiği, mağdurenin uyku hâlinden faydalanarak cinsel amaçlı bir eylemde bulunmak üzere hareket ettiği, mağdurenin üzerindeki yorganı çektiği sırada mağdurenin uyanarak telefonu ile odayı aydınlattığı, sanığın ise yatağın yanında çömelmiş vaziyette bulunduğunun görüldüğü anlaşılmaktadır.

Sanığın eylemi, ani ve kısa süreli bir fiziksel temas ile sınırlı olmayıp, mağdurenin özel alanına bilinçli ve planlı bir şekilde girmesi, mağdurenin vücut dokunulmazlığına yönelmiş bir eylemde bulunmaya çalışması nedeniyle sarkıntılık suçunun sınırlarını aşmaktadır. Sanığın mağdurenin uykuda olduğu bir anda, konutuna izinsiz olarak girmesi, eylemin basit bir sarkıntılık olarak değerlendirilemeyeceğini açıkça ortaya koymaktadır.

Bu itibarla, sanığın eylemi basit cinsel saldırıya teşebbüs kapsamında değerlendirilmelidir. Yerel mahkemenin bu doğrultuda verdiği kararın hukuka uygun olduğu, bu nedenle onanması gerektiği düşüncesiyle, Sayın Daire çoğunluğunun bozma kararına katılmıyoruz.