Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/15624 K.2024/8525

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 . maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

Sanık hakkında yaşı küçük mağdurenin, bacaklarına dokunduğu, kıyafetlerinin üzerinden mağdurenin göğüslerini okşadığı, mağdureye cinsel organını gösterdiği ve bilgisayardan müstehcen görüntüler izlettiği iddiası ile çocuğun cinsel istismarı, müstehcenlik ve cinsel taciz suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/1, 103/3.c-d; 226/1.a ve 105/1-2.c maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin kararı ile sanığın, atılı suçlardan beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Sanığın eyleminin sabit olduğuna, mağdurenin annesinin nikahsız birlikte yaşadığı sanık lehine ifade vermesinin normal olduğuna, mağdurenin beyanlarının istikrarlı ve tutarlı olduğuna, sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulması gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

A. Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Sanığın aşamalardaki istikrarlı savunması ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış ve katılan mağdure vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Müstehcenlik ve Cinsel Taciz Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

1. Sanığın, mağdureye yönelik eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 226/1.a ve 105/1-c2 maddelerinde düzenlenen müstehcenlik ve cinsel taciz suçlarını oluşturduğu ve bu maddeler uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst hadlerine göre aynı Kanun'un 66/1-e maddesi ile 66/4. maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun'un 67/2-a maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 28.12.2015 tarihli sanığın sorgusu olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin geçmiş olduğu belirlenmiştir

3. Açıklanan gerekçeyle Tebliğanamede onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR