Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/16595 K.2023/4422

Sanık ... (... oğlu) hakkında kastan yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden; hükmolunan netice cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca hükmün kesin nitelikte olduğu ve temyiz kabiliyetinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanıklar hakkında diğer atılı suçlardan kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.02.2016 tarihli ve 2015/277 Esas, 2016/37 Karar sayılı kararı ile; a) Sanık ... (... oğlu) hakkında; reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 104 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesi ve 62 nci maddesi uyarınca 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, kasten yaralama suçundan ise aynı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ile 62 ve 52 nci maddeleri uyarınca neticeten 2.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

b) Sanık ... (... oğlu) hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki ve kasten yaralama suçlarından 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatlerine karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 17.09.2020 tarihli ve 14-2016/230422 sayılı ret ve onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... (... oğlu) Müdafiinin Temyiz Sebebi

Müvekkilinin katılan mağdure ile arkadaş olduğu, evlenme niyetinde olup anlaşamadıkları için iftiraya uğradığı, Mahkemece katılan mağdurenin diğer sanık hakkındaki iddiaları için çelişkili, soyut ifadeler ibaresi kullanılıp benzer beyanlar doğrultusunda müvekkilin cezalandırılmasının usul ve kanuna aykırı olduğu, teşdit hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğu, cinsel muayene raporunda katılan mağdurenin cinsel saldırıya uğradığına dair delil bulunmadığı ve müvekkilinin beraat etmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz Sebebi

... oğlu ... hakkında verilen beraat kararlarının usul ve kanuna aykırı olduğu, ayrıca ... oğlu ... hakkında takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğu, belirtilen gerekçelerle sanıklar hakkında kurulan hükümlerin bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. "Mağdur ... *** ile şüpheli ... oğlu ... ***'ın 14.09.2014 tarihinde internet aracılığı ile tanıştıkları, bundan sonra yüz yüze görüşmeye karar verip öncelikle ... oğlu ... ***'ın da müştekinin ailesi ele yaşadığı evin çatı katında buluştuğu, burada rızası ile cinsel ilişkiye girdiği, bu sırada mağdurun kardeşi olan ... ***'ın ...'yi gördüğü, ...'nin olay yerinden ayrıldığı, bundan bir kaç gün sonra da bu kez mağdurun, ... oğlu ... ***'ı odasına aldığı, burada da annesinin gördüğü, bu şekilde mağdurun evinde defalarca ilişkiye girdikleri, ... oğlu ... ***'ın, torunu olan ... ***'ın müşteki ile cinsel iliskiye girmesi için yer sağladığı,

burada dede ... ***ın bir kaç kez mağduru tokatladığı, Daha sonra mağdur ile torun ... ***'ın ayrı bir eve taşındıkları, burada birlikte yaşadıkları, olay tarihinde torun ... ***'ın tartışma nedeni ile mağduru dövdüğü, komşuları olan tanık Feden ***'un zili çalması nedeni ile olaya son verdiği'' sanıkların bu suretle üzerilerine atılı suçları işledikleri iddiasıyla kamu davası açılan olayda;

2. Suç tarihinde on beş yaşından büyük olan katılan mağdurenin sanık (... oğlu) ... ile internet aracılığıyla tanıştığı, görüşmeye başladıktan sonra farklı tarihlerde cinsel ilişkiye girdikleri, sanık (... oğlu) ... ile katılan mağdurenin bir süre gayriresmî biçimde bir arada yaşadıkları, son olarak 01.04.2015 tarihinde sanık ile katılan arasındaki tartışma sırasında katılan mağdurenin yaşamsal tehlike geçirmeyecek ve basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek biçimde yaralandığı, sanık (... oğlu) ...'nin bu suretle üzerine atılı suçları işlediği Mahkemece kabul edilmiştir.

3. Sanık (... oğlu) ... ile katılan mağdurenin sanık (... oğlu) ...'nin evinde kaldıkları ve sanık (... oğlu) ...'nin bu süreçte katılan mağdureye yönelik birden fazla kez kasten yaralama suçunu işlediği konusunda, katılan mağdurenin aşamalarda yer yer ciddi biçimde çelişen soyut anlatımları dışında delil bulunmadığı, bu çerçevede sanık (... oğlu) ...'nin atılı reşit olmayanla cinsel ilişkiye yardım ve kasten yaralama suçlarını işlediği konusunda mahkumiyetini gerektirir, savunmasının aksini gösterir, her türlü kuşkudan uzak, somut ve inandırıcı kanıt elde edilemediği anlaşılmakla Mahkemece sanık (... oğlu) ...'nin üzerine atılı reşit olmayanla cinsel ilişki ve kasten yaralama suçlarından beraatine karar verilmiştir.

4. Dosya kapsamında; Sanıkların savunmaları, katılan mağdure ile anne ve babası olan katılanların beyanları, tanık anlatımları, Denizli Devlet Hastanesinin 01.04.2015 ve 26.05.2015 tarihli raporları, Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 14.02.2014 tarihli raporu mevcuttur.

IV. GEREKÇE

A. Sanık (... Oğlu) ... Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Hükmolunan netice cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca hükmün kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, karar tarihi itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin birinci fıkrası ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, sanığın müdafii ile katılan mağdure vekilinin bu hükme ilişkin temyiz taleplerinin reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Sanık (... Oğlu) ... Hakkında Reşit Olmayanla Cinsel İlişki Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık (... oğlu) ... tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık (... oğlu) ... ve katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

C. Sanık (... oğlu) ... Hakkında Reşit Olmayanla Cinsel İlişki ve Kasten Yaralama Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

A. Sanık (... Oğlu) ... Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.02.2016 tarihli ve 2015/277 Esas, 2016/37 Karar sayılı kararına yönelik sanık (... oğlu) ... ve katılan mağdure vekilinin temyiz isteklerinin, 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gözetilerek 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanıklar Hakkında Reşit Olmayanla Cinsel İlişki, Sanık (... Oğlu) ... Hakkında Kasten Yaralama Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden Gerekçenin (B) ve (C) bölümlerinde açıklanan nedenlerle Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.02.2016 tarihli ve 2015/277 Esas, 2016/37 Karar sayılı kararında sanık (... oğlu) ... müdafii ile katılan mağdure vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık (... oğlu) ... müdafii ile katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,