Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/16630 K.2024/10027

İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında cinsel saldırı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın cinsel saldırı suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Özetle katılan beyanları haricinde delil olmadığına, katılanın failin kim olduğu hususunda yanılmış olabileceğine, sanığın geçirmiş olduğu kaza nedeniyle kolunda his kaybı olduğuna ve bu nedenle katılana dokunduğunu hissetmemiş olabileceğine, atılı suçun sarkıntılık düzeyinde kaldığına, takdiri indirim nedenlerinin uygulanmadığına, usul ve kanuna aykırı kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1. Katılanın aşamalardaki beyanları, savunma ve tüm dosya kapsamına göre olay günü sanığın özel halk otobüsünde ayakta yolculuk sırasında dizini katılanın bacaklarına ve kalçasına sürttüğü, katılanın kalçasına yaslandığı ve katılının kalçasını ellediği, bunu fark eden katılanın uyarısına rağmen katılanın kalçasını ellemeye devam ettiği akabinde katılanın kol çantasını arkasına çevirmesi ve bir başka yolcunun katılana yer vermesi sonrası eylemine son vermesi şeklinde gerçekleşen eylemlerinin kısa süreli, ani ve kesintili gerçekleşmesi nedeniyle sarkıntılık düzeyinde kaldığı nazara alınarak hüküm kurulması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi,

2. Mahkemece sanık hakkında cinsel saldırı suçundan mahkumiyet hükmü kurulurken 5271 sayılı Türk Ceza Kanun'un 102/3-e maddesi uyarınca artırım yapılmış ise de, bu maddenin kanun gerekçesinden de anlaşılacağı üzere suçun yetiştirme yurdu, ceza infaz kurumu, öğrenci yurdu, okul pansiyonu ve hastane gibi insanların toplu olarak bir arada yaşama zorunluluğunda bulunduğu ortamların sağladığı kolaylıktan faydalanmak suretiyle işlenmesi halinde sanığın cezasında artırım yapılabileceği, söz konusu olayda ise suçun özel halk otobüsü ile yolculuk sırasında işlenmesinden dolayı toplu olarak bir arada yaşama koşulunun gerçekleşmediği gözetilmeden, sanık hakkında fazla ceza tayini,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,