Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/17776 K.2024/9269

İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Düzce 2. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüsten mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanığın Temyiz İsteği

Özetle kararı temyiz ettiğine ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Özetle kararın hukuka aykırı olduğuna ve eksik inceleme yapıldığına ilişkindir

C. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Özetle suçun vasıflandırmasının hatalı yapıldığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Katılan mağdurenin beyanı, savunma, tanık ifadesi, 06.03.2015 tarihli Düzce Üniversitesi Düzce Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Adli Tıp Uzmanlar Kurulunun raporu ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın mağdurenin boynu ile göğüslerini öptüğü ve tenine temas ederek cinsel bölgelerine dokunduğu şeklindeki eylemlerinin çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilerek hüküm kurulması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüsten mahkumiyet kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Düzce 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık ve müdafii ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye farklı gerekçeyle uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,