Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/17958 K.2024/4354

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 102/1-1, 102/3.c, 43/1, 53/1 maddeleri uyarınca açılan kamu davasının, yapılan yargılaması sonucunda Silivri 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.05.2016 tarihli ve 2015/1240 Esas, 2016/876 Karar sayılı kararı ile, sanığın; sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı ve cinsel taciz eylemlerini oluşturan suçları hakkında zincirleme suç hükümleri uygulanarak 5237 sayılı Kanun'un 102/1-2. cümle, 102/3-b, 43/1 62, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafii Temyiz İsteminde Özetle Cezanın 2 yıl 13 ay 15 gün şeklinde belirlenmesinin hukuka aykırı olduğuna, hükmün 3 yıl 1 ay 15 gün şeklinde belirlenmiş olması gerektiğine, cinsel taciz ve cinsel saldırı suçlarının aynı neviden suçlar olmadığına bu nedenle iki suç arasında zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağına, 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesi kapsamında ek savunma hakkı verilmediğine, sanığın katılanın amiri olup olmadığının çalıştığı kurumdan sorulmadığına, sanığın dokunmasının cinsel saikle yapılmadığına ilişkindir

III. GEREKÇE

Katılanın aşamalardaki ifadeleri, savunma, tanık beyanı ve tüm dosya içeriği nazara alındığında sanığın kendisine bağlı olarak çalışan katılana değişik tarihlerde sevgilisi olup olmadığını sorması, katılanın tek kusurunun burnunda olduğunu söylemesi,

katılanın iş yerinde en iyi giyinen kişi olduğunu söylemesi ve farklı bir tarihte kolları açık bir kıyafet giyen katılana "Neden böyle giyindin, kendini düşünmüyorsan başkasını düşün" diyerek iki eli ile sanığın iki kolunu ellemesi şeklinde sübuta eren eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 102/1-2. cümle ve 105/1. maddelerinde düzenlenen sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı ve cinsel taciz suçlarını ayrı ayrı oluşturduğu,

her iki suçun kapsamı ve uygulama koşulları itibarıyla ayrı suçlar olup, birbirine teselsül etmeyeceği gözetilerek hükümler kurulması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek zincirleme şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Silivri 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.05.2016 tarihli ve 2015/1240 Esas, 2016/876 Karar sayılı kararında sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, Üyeler ... ve ...'ın karşı oyu ve oy çokluğu ile BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.05.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Cinsel taciz, cinsel saldırı ve çocuğun cinsel istismarı suçlarının geçitli suçlardan olduğu, cinsel taciz olarak başlayan bir eylemin aynı kasıt altında cinsel saldırı veya çocuğun cinsel istismarı eylemine dönüşmesi halinde failin tamamlanmış/geçilen suçtan cezalandırılması gerekirken somut olayda sanığın işlediği iddia olunan cinsel taciz eylemlerinden ayrıca cezalandırılması hukuka aykırı olacağından ilk derece mahkemesince sanığın zincirleme şekilde cinsel saldırı suçundan kurulan mahkumiyet kararına yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle hükmün onanması gerektiği görüşünde olduğumuzdan bozma yönündeki heyetin çoğunluk görüşüne iştirak etmiyoruz.