Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/18205 K.2024/6105

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Antalya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.04.2015 tarihli ve 2014/581 Esas, 2015/225 Karar sayılı kararı ile sanığın, şikayetçinin kalçasına dokunma şeklinde gerçekleştirdiği iddia edilen eylem nedeniyle, mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde, cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 73/4. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi uyarınca açılan kamu davasının düşmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği Sanığın savunması alınmadan ve şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmeyeceği sorulmadan düşme kararı verilemeyeceğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı anlaşıldığından, kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmeyerek o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği reddedilmiştir.

IV. KARAR