Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/18641 K.2023/3158

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun(5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında, ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.06.2016 tarihli, 2016/257 Esas, 2016/487 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun(5237 sayılı kanun) 32 inci maddesinin birinci fıkrası ile 5271 sayılı Kanunun 223 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına, 5237 sayılı Kanun'un 57 nci maddesi uyarınca koruma ve tedavi amaçlı olarak güvenlik tedbirine hükmolunmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdureler Vekillerinin Temyiz İstekleri Hükümleri temyiz etme iradelerinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde mağdurelerin ... İlçe Merkezinde bulunan ...

Caddesindeki çocuk parkında oturdukları sırada parka sanığın gelerek ellerini yıkamaya başladığı, akabinde mağdurelere yaklaşarak "napıyorsunuz kızlar" şeklinde sözler söylediği, mağdurelerin cevap vermemeleri üzerine sanığın dilini çıkararak eli ile mağdurelere gel anlamında işaretler yaptığı, mağdurelerin korkarak olay yerinden uzaklaşmak istedikleri sırada sanığın pantolonunun fermuarını indirerek cinsel organını mağdurelere gösterip "gelin dağa gidelim" şeklinde sözler söyleyerek el hareketleri ile mağdureleri yanına çağırdığı, akabinde mağdurelerin olay yerinden uzaklaştıkları iddiasıyla açılan kamu davasının yapılan yargılamasında;

sanık adına Manisa Sinir ve Ruh Sağlığı Hastalıkları Hastanesince düzenlenen 14.06.2016 tarih ve 5810 sayılı rapor içeriğine göre, sanığın üzerine atılı suça ilişkin fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını tam olarak algılamayacağı, fiile ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olduğu, 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinin birinci fıkrasından yararlanabileceği belirtildiğinden sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verildiği anlaşılmaktadır.

IV. GEREKÇE

Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre; ceza verilmesine yer olmadığına dair kararın usul ve yasaya uygun olduğu anlaşılmakla, kurulan hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.06.2016 tarihli, 2016/257 Esas, 2016/487 Karar sayılı kararında katılan mağdureler vekilleri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdureler vekillerinin temyiz isteğinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliği ile ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.05.2023 tarihinde karar verildi.

Hükme iştirak eden üye ...'un karar yazımından önce 28.07.2023 tarihinde vefat etmesi nedeniyle imza eksikliğinin giderilemediğine dair 5271 sayılı CMK'nın 232/5. maddesine istinaden düşülen iş bu şerhin altı imzalanmıştır.