Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/18998 K.2024/7282

Suça sürüklenen çocuk (SSÇ) hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

SSÇ hakkında İskenderun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.05.2016 tarihli ve 2015/409 Esas, 2016/150 Karar sayılı kararı ile çocuğun cinsel istismarı suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonunda eylem çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna teşebbüs kabul edilerek 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/2,35,31/2 ve 62. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

SSÇ Müdafiinin Temyiz İsteği Kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Mağdurun anlatımları, savunma, tanık beyanları ve mağdura ait rapor ile tüm dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuğun cinsel organını mağdurun anüsüne sürtme şeklinde sübuta eren eyleminin çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu nazara alınıp, 5237 sayılı Kanun'un 103/1-1.cümlesi ile hüküm kurulması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuş, açıklanan nedenle Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçede açıklanan nedenlerle, İskenderun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik SSÇ müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,