KÜNYE
9. Ceza Dairesi 2021/19172 E., 2025/4850 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Mayıs 2025
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2017/1034 E., 2017/1139 K.
- Suçlar
- Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
- Hükümler
- İstinaf başvurusunun esastan reddi
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
424 kelime·2 dk okuma·7 bölüm
Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararlar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Konya 2. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçlardan beraatine dair hükümlerin istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi
Özetle katılan mağdurenin aşamalarda verdiği tutarlı beyanlar, sanıkla arasında suç isnat etmesini gerektirecek bir husumet bulunmaması gözetilerek sanığın atılı suçlardan mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.
B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi
Özetle katılan mağdurenin duruşmada dinlenmesinden vazgeçilerek eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna, katılan mağdure anlatımlarının samimi, tutarlı, olayın oluş şekline uygun olup maddi delillerle de bu ifadelerin desteklenmesi nedeniyle sanığın atılı suçlardan mahkûmiyeti yerine beraatine karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.
C. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Özetle beraat eden sanık lehine vekalet ücreti tayin edilmemesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.
III. GEREKÇE
İlk Derece Mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 14/4. maddesinde yer verilen; “Beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına hazine aleyhine maktu avukatlık ücretine hükmedilir.” şeklindeki düzenleme karşısında, kendisini vekaletnameli müdafii ile temsil ettiren sanık lehine vekâlet ücreti ödenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Dairemizce düzeltilmesi mümkün hukuka aykırılık olarak görülmüştür.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafii, katılan Bakanlık vekili, katılan mağdure vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmeyip aynı Kanun’un 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan Konya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.03.2017 tarihli, 2015/397 Esas,
Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2021/19172, K. 2025/4850, 29 Mayıs 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama