KÜNYE
9. Ceza Dairesi 2021/19190 E., 2025/1114 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Şubat 2025
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suç
- Çocuğun cinsel istismarı
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
- Temyiz edenler
- Katılanlar vekili, katılan Bakanlık vekili
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
368 kelime·2 dk okuma·6 bölüm
Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi. Katılanlar vekilinin duruşmalı inceleme talebinin, hükmün niteliği itibariyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, İstanbul 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde suça sürüklenen çocuğun atılı suçtan beraatine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Katılanlar Vekilinin Temyiz İstemi
Özetle, katılan mağdurun babası dahil olmak üzere tanıkların taraflı beyanda bulunduklarına, katılan ...’in o tarihlerde boşanma davası açmamış olması hususu ve suça sürüklenen çocuğun ablası tanık...’nin aralarında husumet olmadığına dair beyanı dikkate alınmadan Mahkemece hatalı şekilde aralarında husumet olduğunun kabul edildiğine, sosyal inceleme raporundaki suça sürüklenen çocuğun tepkilerine ilişkin hususların değerlendirilmediğine, Mahkemece tanıklar ... ve...’nin ifadelerine neden itibar edilmediğini açıklanmadığına, katılan mağdurun beyanlarına itibar edilebileceğine dair raporlar dikkate alınmadan hukuka aykırı bir şekilde karar verildiğine ilişkindir.
B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi
Özetle, sanığın atılı suçtan cezalandırılarak lehlerine vekalet ücretine hükmedilmesine ilişkindir.
III. GEREKÇE
5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı kesin hukuka aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, gerçekleştirilen yargılamaya, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin kararında katılanlar vekili ve katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2021/19190, K. 2025/1114, 13 Şubat 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama