KÜNYE
9. Ceza Dairesi 2021/20871 E., 2025/5983 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Haziran 2025
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2017/908 E., 2017633 K.
- Suç
- Çocuğun cinsel istismarı
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddi
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
329 kelime·2 dk okuma·7 bölüm
Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Mersin 3. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Özetle, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, sanık hakkında ceza verilmesinin yerleşik Yargıtay içtihatlarına aykırılık oluşturduğuna ilişkindir.
B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi
Özetle, eksik ceza tayinine, koşulları oluşmayan takdiri indirim nedenlerinin uygulandığına ilişkindir.
C. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi
Özetle, sanık hakkında alt sınırdan ceza tayininin ve takdiri indirim uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.
III. GEREKÇE
İlk Derece Mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanığın, mağdureye dans dersi verdiği esnada dudağını mağdurenin dudağına değdirmek, öpmeye çalışırken eli ile kalçasına dokunmak şeklinde gerçekleştiği kabul edilen eylemlerinin, ani ve kesintili gerçekleştiği nazara alınarak sarkıntılık düzeyinde kaldığı anlaşılmakla sanık hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi karşısında söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafii, katılan mağdure vekili ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2021/20871, K. 2025/5983, 30 Haziran 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama