Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/23831 K.2025/3720

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna teşebbüs ettiği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Bartın Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçtan beraatine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçuna teşebbüsten mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Özetle, sanığın atılı suçu işlediğine dair katılan mağdurenin beyanlarından başkaca delil bulunmadığına, sanığın savunmalarının samimi ve tutarlı olduğuna usul ve yasaya aykırı kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Özetle, katılan mağdurenin beyanları kapsamında sanığın üzerine atılı suçu işlediği sabit olmasına rağmen yazılı şekilde karar verilmesinin hatalı olduğuna ilişkindir.

C. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi

Özetle, sanığın çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediğinin tanık anlatımları ile mağdurenin istikrarlı ve tutarlı beyanlarıyla sabit olduğundan sanık hakkında teşebbüs hükümleri uygulanarak cezada indirim yapılmasının hatalı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Olayın oluş şekli, mağdure beyanı, Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın mağdureye yönelik cinsel duygularını tatmin amacıyla ''seni istiyorum'' şeklinde söylemde bulunup eliyle ağzını kapatma şeklindeki eyleminin; ani, kısa süreli ve kesintili gerçekleşmesi nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 103/1-2. ve 3. cümlelerinde düzenlenen sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu halde suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 103/1-3. cümlesinde düzenlenen çocuğun cinsel istismarı suçundan hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafii, katılan mağdure vekili ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,