Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/2741 K.2023/6683

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Aksaray Cumhuriyet Başsavcılığının 04.11.2013 tarihli ve 2013/3396 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediğinden bahisle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, altıncı fıkrası, 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası gereğince cezalandırılması ve hakkında hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmesi istemli kamu davası açılmıştır.

2. Aksaray Ağır Ceza Mahkemesinin 11.06.2014 tarihli ve 2013/348 Esas, 2014/160 Karar sayılı kararı ile sanığın üzerine atılı suçlardan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince beraatine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 04.07.2017 tarihli ve 14-2014/332064 sayılı, bozma görüşlü Tebliğname ile Dairemize gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekili; dosya kapsamına göre sanığın üzerine atılı suçları işlediğinin sabit olduğunu, mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığı yönünde Adli Tıp Kurumundan rapor alınmadığını, soruşturma aşamasında ifadesi bulunan tanıkların mahkeme huzurunda dinlenilmediğini ve diğer temyiz sebeplerini beyan ederek temyiz isteminde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince.

"Her ne kadar sanık hakkında mağdura 2012 yılının Ekim ayında zorla cinsel istismarda bulunduğu ve 2013 yılı Mayıs ayında ise hürriyetinden yoksun bıraktığı gerekçesiyle yeterli şüpheyle kamu davası açılmışsa da, sanığın çelişkili ifadeleri ve tanık olarak ifadesi alınan kişilerin hiçbir şekilde olayla ilgili bilgilerinin olmaması, mağdure ... ...'un dosya içerisinde bulunan doktor raporlarında sanığın atılı suçlamaları kabul etmemesi, cinsel istismar iddiasının olaydan yaklaşık 7-8 ay sonra resmi makamlara bildirilmesinin hayatın olağan akışına aykırı olması,

dosya da bulunan ve tüm dosya kapsamı birlikte dikkate alındığında, sanığın atılı suçları işlediğine dair mahkumiyetine yeter her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller bulunmadığından sanığın bu nedenle atılı suçları işlediği sabit olmadığından hakkında CMK'nın 223/2-e hükmü uyarınca..." şeklindeki gerekçeyle beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiş, hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır. Anılan nedenle bozma talep eden Tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Aksaray 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.06.2014 tarihli ve 2013/348 Esas, 2014/160 Karar sayılı kararında katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,