Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/28026 K.2023/2784

Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Silivri Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 30.10.2018 tarihli ve 2018/81 Esas, 2018/240 Karar sayılı kararı ile sanıkların, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası ile dördüncü fıkrası ve 62 nci maddesi ile 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 13 yıl 4 ay hapis cezası ile ccezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan,

5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (f ) bendi ile beşinci fıkrası ve 62 nci maddesi ile 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

20. Ceza Dairesinin, 06.03.2019 tarihli ve 2019/276 Esas, 2019/687 Karar sayılı kararı ile sanıklar haklarında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Katılan Bakanlık vekili ve sanıklar ile müdafilerinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Cezanın alt sınırdan verilmesi ve 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanmasının yerinde olmadığına yönelik olduğuna yönelik olduğu görülmüştür. B.

Sanıklar Müdafilerinin Temyiz İstemi Mahkumiyet kararlarının yerinde olmadığına, mağdurenin beyanlarının çelişkili olduğuna, soruşturma safhasında sanıkların baskı altında kalmaları nedeniyle suçlamaları kabul ettiklerine, suçlardan mahkumiyet için yeterli delil bulunmadığına, eksik araştırma ile karar verildiğine yönelik olduğu görülmüştür.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre. A.

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Mağdurenin annesiyle birlikte yaşadığı, annesiyle arasındaki sorunlar nedeniyle olay günü evden ayrıldığı, bir süre arkadaşlarıyla vakit geçirdikten sonra arkadaşlarıyla pazar yerine gittiği, sonrasında daha önceden arkadaş ortamından tanıdığı sanıklar ... ile ...'in de pazar yerine geldiği, burada biraz vakit geçirdikten sonra sanıklar ile birlikte boş bir binaya gittikleri, boş binada sanık ...'in mağdureyle birliktelik teklif ettiği, mağdurenin teklifi kabul etmeyerek sanık ...'i uzaklaştırmaya çalıştığı, sanık ...’in soyunduğu ardından mağdureyi zorla soyundurduğu,

vajinasına dokunduğunu ve penisi ile zorladığını, mağdurenin acı hissettiği, sanık ...'in penisinden çıkan sıvının mağdurenin üzerine geldiği, bu sırada diğer sanık ...'nın mağdureyle ...’i izlediği, sanık ...'den sonra sanık ...'nın da mağdurenin vajinasına dokunarak penisi ile zorladığı, sanık ...'nın penisinden çıkan sıvının mağdurenin üzerine geldiği, sanıklarla cinsel birlikteliğin yaşandığı, mağdurenin başta kaçmak istediğini fakat kaçamayacağını anlayınca vazgeçtiği şeklinde olayın kabul edildiği anlaşılmıştır. B.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanıklar Haklarında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükümlere İlişkin Temyiz İstemi Yönünden İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezaların tür ve miktarları ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararları nazara alınarak 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen.

“İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan bakanlık vekili ile sanık müdafilerinin temyiz istemlerinin, aynı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir. B.

Sanıklar Haklarında Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükümlere İlişkin Temyiz İstemi Yönünden Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin beyanları, sanık savunmaları ve ilk derece mahkemesinin gerekçesi nazara alınarak sanıklar müdafilerinin ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

A. Sanıklar Haklarında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükümlere İlişkin Temyiz İstemi Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle sanıklar müdafilerinin ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B.

Sanıklar Haklarında Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükümlere İlişkin Temyiz İstemi Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

20. Ceza Dairesinin, 06.03.2019 tarihli ve 2019/276 Esas, 2019/687 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekili ile sanıklar müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Silivri Ağır Ceza Mahkemesine,