Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/2971 K.2023/4348

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKÎ SÜREÇ

1.Samsun Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 2011/8813 Esas sayılı iddianamesi ile

a)Sanık ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkraları, 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle

b)Sanık ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkraları, 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle

Kamu davası açılmıştır.

2.Samsun 2.Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.03.2014 Tarihli ve 2011/310 Esas, 2014/94 Karar sayılı kararı ile a)Sanık ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından, sanık ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraat b)Sanık ... hakkında değişen suç vasfına göre çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan 5237 sayılı Kanun'un 234 üncü maddesinin dördüncü fıkrasından, aynı Kanun'un 73 üncü maddesi ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca kamu davasının düşürülmesine Kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Mahkemece eksik araştırma sonucu verilen kararın hatalı olduğuna diğer sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Mahkemece, mağdurenin cinsel istismar iddialarını 08.09.2011 tarihinde evden kaçıp 11.09.2011 tarihinde bulunduktan sonra verdiği ilk ifadesinde ortaya atması, mağdurenin ... ... ile yaptığı 12.09.2011 tarihli görüşmeye ilişkin ilk görüşme raporunda sık sık evden kaçtığını, sigara alkol uyuşturucu madde kullandığını, discoya bara gittiğini, 13 yaşından itibaren sevgili yapmaya başladığını, birden çok sevgilisi olduğunu beyan etmesi, mağdure hakkında OMÜ Uygulama Ve Araştırma Merkezince düzenlenen 20.10.2011 ve 07.02.2012 tarihli raporlarda mağdurenin beyanlarının tutarsız ve çelişkili olduğu,

mağdurenin beyanlarına itibar edilemeyeceği kanaatinin bildirilmesi, 14.02.2012 tarihli celsede beyanı alınan sosyal hizmet uzmanının mağdurenin hayal kurup yaşamaktan hoşlandığını, sağlıklı beyanda bulunmadığını, beyanlarının doğruluğunun şüpheli olduğunu beyan etmesi, mağdurenin annesinin de aynı celse kızının ifadelerinin çelişkili olduğunu, olayı kendisine net anlatmadığını, daha önceden gerçek olmayan olayları gerçekmiş gibi çok kez anlattığını, hayal aleminde yaşadığını, tam emin olmadan kimse hakkında şikayetçi olmak istemediğini beyan etmesi,

sanık ...'ın mağdureyi sadece bekar evine götürdüğünü, cinsel ilişkiye girmediğini beyan etmesi, sanık ...'ın ise mağdure ile sadece parkta görüştüğünü evine götürmediğini, cinsel ilişkiye girmediğini beyan etmesi birlikte değerlendirildiğinde sanıkların üzerine atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetlerine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden,

yüklenen suçların sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeni ile sanık ...'ın çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından ve sanık ...'ın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiştir.

2. Her ne kadar sanık ... hakkında çocuğun özgürlüğünü kısıtlama suçundan kamu davası açılmış ise de yapılan yargılama ve toplanan delillerden sanığın kanun temsilcisinin bilgisi ve rızası dışında evi terk eden çocuk ...'ı rızası ile ailesinin veya yetkili makamları haberdar etmeksizin yanında tutma şeklindeki eyleminin çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunu oluşturduğu bu suçun takibinin şikayete tabi olup mağdurenin annesi ve mağdurenin kendisinin sanık ...'dan duruşmada şikayetçi olmadıkları anlaşılmakla ... hakkında açılan bu davanın 5237 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesi ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca kamu davasının düşürülmesine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamış ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun 2.Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.03.2014 tarihli ve 2011/310 Esas, 2014/94 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,