Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/3253 K.2023/3618

Bakanlık vekilinin vaki temyiz isteminin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 298 inci maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

Cumhruiyet savcısı ile sanık ... müdafiinin temyiz istemleri yönünden sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1-İstanbul 19. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.06.2014 tarihli ve 2013/170 Esas, 2014/163 Karar sayılı kararı ile sanık ...'in çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan hapis cezası ile cezalandırılmasına ve çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan beraatine, sanıklar ... ve ...'nin çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan hapis cezası ile cezalandırılmasına ve çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçlarından beraatlerine karar verilmiştir. 2-Dava soyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının onama ve bozma görüşlü Tebliğnamesi ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. O yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi

Sanık ...'in babası sanık ... ile annesi sanık ...'un iştiraki olmadan müsned suçların işlenemeyeceği, cezalandırılan eylemlerin gerek işlenişinde beraat eden sanıkların evi tahsis etmeleri ve sonrasında da suçun tekrarlayan şekilde evde işlenmesine olanak sağlayıp birlikte işlemeleri karşısında; bu sanıkların mahkumiyetleri yerine yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Sanık ... Müdafinin Temyiz İstemi

Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mağdurenin babası bir suçtan dolayı cezaevine düştükten sonra bakımında zorlanan annesi tarafından yurda yerleştirildiği, mağdurenin yurttan kaçtığı bir gün sanık ile tanıştığı , tanıştıkları gün bali kullandıkları ve cinsel ilişkiye girdikleri daha sonra sanığın mağdureyi ailesinin evine götürdüğü ve ailesi ile tanıştırarak evlenmek istediğini beyan ettiği, mağdrenin sanığın ailesinin evinde kaldıkları, bu süreçte mağdurenin annesi ile iletişme geçerek durumu anlattıkları mağdurenin annesinin kızının yaşının küçük olması ve babasının cezaevinde olmasından dolayı evlenmelerine rıza göstermediği,

fakat kızın sanıklar ile beraber sanığın evine geri döndüğü, mağdurenin sanıkların evinden ayrılıp ailerinin yanına döndükten sonra sanıklar hakkında ailesi ile birlikte karakola giderek şikayette bulundukları ve olayın bu şekilde cereyan ettiği anlaşıldığından sanık ... 'in olay tarihinde on beş yaşından küçük olan mağdure ... ile mağdurenin rızası ile birden fazla cinsel ilişki yaşadığı anlaşıldığından cezalandırılmasına,

sanıklar ... ve ...'un mağdure ...'in sanıkların evinde kaldığı müddet dakikalarda aileleri ile evlilik düşüncesi ile görüşmeler yapıldığı mağdurenin yurda dönmediği gibi ailesinin de evine gitmeyeceği ısrarı üzerine kendisini sokağa atmaları halinde başına daha büyük sıkıntılar gelebileceği düşüncesi ile evlerinde misafir olarak kabul ettikleri daha sonra ki tarihlerde ise kendiliğinden yanlarından ayrılıp gittiği dolayısıyla alıkoyma suçunun kanuni unsurları oluşmadığından ayrı ayrı beraatlerine,

sanıkların çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediklerine dair savunmalarının aksine mahkumiyetlerine iltizam edecek her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından beraatlerine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemini Yönünden

6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanunun 20 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince davaya katılma hakkı bulunan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına yokluğunda yapılan yargılamaya ilişkin olarak mahkemelerce re'sen ihbarda bulunulmasının zorunlu olup olmadığı hususunda Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunca yapılan toplantı sonucunda verilen 13.12.2019 gün ve 2019/6 Esas, 2019/7 sayılı içtihadı birleştirme kararı ile Bakanlığa bildirimde bulunulmasının zorunlu olmadığının kabul edilmesi ve 5271 sayılı Kanun'un 237 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kanun yolu muhakemesinde davaya katılma talebinde bulunulamayacağınından Bakanlık vekilinin davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığı anlaşılmıştır.

B. Sanıklar Hakkında Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükümlere Yönelik Sanık ... Müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Yönünden

Sanık ...'in mağdurenin yaşının on yedi olduğunu bildiğine, sanıklar ... ve ...'un on dokuz olarak bildiklerine yönelik savunmaları, mağdure ifadeleri ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, olayda 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un (5237 sayılı Kanun) 30 uncu maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı tartışıldıktan sonra karar verilmesi gerekirken bu konuda herhangi bir değerlendirme yapılmaksızın eksik gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 230 uncu maddesine muhalefet edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

C. O Yer Cumhuriyet Savcısının Sanıklar ... ve ... Hakkında Çocuğun Kaçırılması ve Alıkonulması Suçu Yönünden Temyiz İstemi Yönünden

1-Sanıklar hakkında yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 234 üncü maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2- 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 04.06.2014 tarihli diğer sanık ... hakkında ki mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

D. Tebliğname Yönünden

1-Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Bakanlık vekilinin kararı temyize hak ve yetkisi olmadığından sanık ... hakkında çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçu yönünden verilen beraat kararı inceleme dışı bırakılmış ve bozma yönündeki görüşe iştirak edilmemiştir. 2-Sanıklar hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu yönünden gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle onama yönündeki görüşe iştirak edilmemiştir. 3-Sanıklar ... ve ... hakkında çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçu yönünden gerekçenin (C) bölümünde açıklanan nedenlerle onama yönündeki görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

A. Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Bakanlık vekilinin vaki temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B-Sanıklar ... ve ...'un Çocuğun Kaçırılması ve Alıkonulması Suçundan Beraatine dair Hükümler Yönünden

Gerekçenin (C) bölümünde açıklanan nedenle İstanbul 19. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.06.2014 tarihli ve 2013/170 Esas, 2014/163 sayılı kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

3-Sanıklar Hakkında Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle İstanbul 19. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.06.2014 tarihli ve 2013/170 Esas, 2014/163 Karar sayılı kararına yönelik sanık ... müdafii ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.05.2023 tarihinde karar verildi.

Hükme iştirak eden üye ...'un karar yazımından önce 28.07.2023 tarihinde vefat etmesi nedeniyle imza eksikliğinin giderilemediğine dair 5271 sayılı CMK'nın 232/5. maddesine istinaden düşülen iş bu şerhin altı imzalanmıştır.