Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/3824 K.2023/7319

Sanığın 16.12.2015 tarihli temyiz dilekçesinin süresinde olmadığı anlaşılmıştır.

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bakırköy 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.01.2015 tarihli ve 2014/298 Esas, 2015/13 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; 1. Çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 maddesi uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 2. Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 üncü maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası ve 53 maddesi uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Kararın eksik incelemeyle ve usul ve kanuna aykırı olarak verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mağdure, olay tarihinde tatlı almak amacıyla evden çıkıp tatlıcıya gittiği sırada önceden tanıdığı sanık ile karşılaştığını, sanığın gel biraz takılalım diye söylemesi üzerine mağdurenin bu teklifi kabul etmeyerek eve döneceğini söylediğini, sanığın ısrarcı olması üzerine birlikte tatlıcıya yürüdüklerini, sanığın yanından ayrılmasını istediğini, sanığın yanından ayrılarak gittiğini, çıkınca dışarıda beklediğini, daha sonra birlikte sohbet ederek yürüdüklerini, daha sonra bir apartmanın önüne geldikleri, sanığın içeriye davet ettiğini, girmek istememesi üzerine sanığın ısrarcı davrandığını ve bu ısrar üzerine apartmandan içeri girdiğini,

5 nolu dairenin önüne geldiklerinde ise içeride iki erkek bulunması sebebiyle evin içine girmek istemediğini ancak sanığın buna rağmen kendisini önce arkasından iterek daha sonra kolundan tutup çekerek ardından da kucaklayarak rızası hilafına içeriye soktuğunu, çığlık atması üzeine yere bıraktığını, kendisinin kaçmaya çalışmasına rağmen sanığın kapıyı kapatarak elinden tutarak odaya götürdüğünü, odada yatağa oturtarak bacaklarını okşayıp kendi pantolonunu da çıkararak elini pantolonunun içerisine soktuğunu, bu arada sanığın elini ısırarak eline geçen bir maddeyi sanığa atıp hızlıca olay yerinden kaçtığını,

yaklaşık bir sonra olayı ablası ...'a anlatarak sanık hakkında şikayetçi olduğunu beyan ettiği, söz konusu evi yer gösterme tutanağı ile gösterdiği, teşhis tutanağı ile sanığı teşhis ettiği, sanığın soruşturma aşamasında mağdureyle rızası dahilinde öpüştüklerini, kovuşturma aşamasında ise mağdure ile rızası ile öpüştüklerini ve seviştiklerini, mağdureyi ellediğinin doğru olduğunu, mağdurenin ilişkiye girmek istediğini kendisinin girmediğini, ancak cinsel organını cinsel organına değdirdiğini, bunların hiçbirinin zorla olmadığını, mağdurenin rızası ile olduğunu beyan ettiği,

mağdureye alınan raporda hymende yırtık ve anüste anal bulgu bulunmadığının belirtildiği, Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Dairesi raporunda mağdurenin zeka düzeyi ve yaşı dikkate alındığında olayın hukuki anlam ve sonuçlarını algılamasına engel teşkil edecek bir durumun olmadığı; dolayısıyla fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayabileceği ve beyanlarına itibar edilebileceğinin oy birliği ile mütalaa edildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin başka delillerle doğrulanmayan soyut beyanları, tanık anlatımları, raporlar, savunma ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın olay günü cebir, tehdit, hile veya iradeyi etkileyen başka bir nedenle olay tarihinde on beş yaşından büyük mağdureyi eve götürüp dokunma, öpme ve sürtünme şeklinde eylemleri rızası dışında gerçekleştirdiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek müsnet suçlardan beraatine karar verilmesi yerine yazılı şekilde mahkumiyet hükümleri kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Yukarıdaki gerekçe ile Tebliğnamedeki onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bakırköy 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.01.2015 tarihli ve 2014/298 Esas, 2015/13 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,