Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/3938 K.2023/6007

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 2014/24578 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi ve 116 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. İstanbul 33. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.05.2014 tarihli ve 2014/145 Esas, 2014/242 Karar sayılı kararı ile sanığın eyleminin nitelikli cinsel saldırı suçu kapsamında kalma ihtimali bulunduğundan bahisle görevsizlik kararı verilerek dosya Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmiştir.

3. İstanbul 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.12.2014 tarihli ve 2014/156 Esas, 2014/245 Karar sayılı kararı ile sanığın nitelikli cinsel saldırı suçundan, 6545 sayılı Kanun değişikliğinden önceki hali ile lehlerine olan 5237 sayılı Kanun’un 102 nci maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi ile 35 inci maddesi ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; konut dokunulmazlığının ihlali suçundan 5237 sayılı Kanun'un 116 ncı maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 02.01.2018 tarihli ve 14-2015/68875 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, hükmün bozulması istemine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece, sanığın orta derecede mental retarde olan mağdurun ailesiyle yaşadığı eve girerek cinsel saldırıda bulunmak amacıyla kıyafetlerini çıkardığı, sanık ve mağdurun yarı çıplak vaziyette mağdurun abisi tanık ... tarafından görülüp olay yerinde yakalandığı, sanığın cinsel saldırı eylemini tamamlayamadan yakalanması nedeniyle eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı anlaşılarak, sanığın nitelikli cinsel saldırı suçundan cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanun'un 35 nci maddesi gereğince indirim yapılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. İddia, savunma ve tanık ...'nın beyanı ve tüm dosya kapsamına göre göre sanığın kendi pantolonunu indirdikten sonra mağdurdan pantolonunu indirmesini istediği şeklinde gerçekleşen eylemde nitelikli cinsel saldırı suçunun icrai hareketlerine başlanmadığı, ancak o ana kadar gerçekleşen eylemlerin 5237 sayılı Kanun'un 105 nci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen cinsel taciz suçunu oluşturduğu dikkate alınarak bu suçtan mahkumiyeti yerine suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Bozma sebebine göre Tebliğnamede onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçede açıklanan nedenle İstanbul 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.12.2014 tarihli ve 2014/156 Esas, 2014/245 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,