Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/3969 K.2023/5797

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ...

(Kapatılan) 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.01.2015 tarihli ve 2014/43 Esas, 2015/8 Karar sayılı kararı ile; suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan lehe olduğu kabul edilen suç tarihinde yürürlükteki haliyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrasıyla dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin ikinci fıkrasının son cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrasıyla üçüncü fıkrasının (f) bendi ve beşinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin ikinci fıkrasının son cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 26.12.2017 tarihli ve 14-2015/77380 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği

Hükme esas alınan tanık anlatımlarının görgüye dayalı anlatımlar olmadığına, bazı beyanların dosya ile ilgisi olmadığına ve bazı beyanların ise kendi içerisinde çelişkiler barındırdığına, keza katılan mağdurun da aşamalarda eylemin sayısı ve gerçekleştiği mahal yönünden çelişkili beyanlarda bulunduğuna, suçun işlendiği iddia olunan zaman zarfında suça sürüklenen çocuğun çalışmakta olduğunun tanık beyanları ile sabit olduğuna, bu itibarla suça sürüklenen çocuğun atılı suçu işlediğine dair kesin ve inandırıcı,

somut bir tek delil bulunmamasına karşın lehe delillere itibar etmeme gerekçesi gösterilmeden mahkumiyet hükmü kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna, tanıkların büyükşehir belediyesi sınırlarında bulunmalarına karşın istinabe yoluyla beyanlarının alınıp duruşma gününün kendilerine bildirilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 180 inci ve 181 inci maddelerine aykırı davranılarak savunma hakkının ihlal edildiğine, katılan mağdurun fiili livataya uğradığına dair adli rapor bulunmadığına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun da unsurları itibariyle oluşmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suça sürüklenen çocuk ile katılan mağdurun aynı köyde ikamet etmelerinden ötürü aralarında tanışıklık bulunduğu, 2013 yılı yaz dönemi içerisinde suça sürüklenen çocuğun, katılan mağduru silah oyunu oynama bahanesi ile atıl vaziyetteki okul binasına götürdüğü,

anılan mahalde iken suça sürüklenen çocuğun cinsel ilişki yaşama isteğini dile getirmesi üzerine katılan mağdurun geri çevirmesine karşın suça sürüklenen çocuğun adı geçene tokat atarak direncini bertaraf edip kıyafetlerinin çıkararak cinsel organını katılan mağdurun anüs bölgesine sokmak suretiyle cinsel ilişkide bulunduğu ve yanından ayrıldığı sırada "sakın kimseye söyleme, söylersen seni döverim" şeklinde sözler sarf etmesi sebebiyle katılan mağdurun eylemden kimseye bahsetmediği,

devam eden süreçte aynı yılın Eylül ayı içinde suça sürüklenen çocuk, katılan mağdur ve arkadaşlarının köy girişindeki bahçe kısmında piknik yaptıkları sırada suça sürüklenen çocuğun, katılan mağduru ağaçlık kısma götürerek cinsel ilişki teklifinde bulunduğu, katılan mağdurun kabul etmemesi ile yine tokat atmak suretiyle direncini kırıp fiili livaya yoluyla cinsel ilişki yaşadığı,

21.10.2013 tarihinde katılan mağdurun maruz kaldığı eylemleri annesi katılan ...'e anlatması ile kolluk kuvvetlerine intikalin gerçekleştiğinin kabulüne dair mahkeme gerekçesinde suça sürüklenen çocuğun inkara dayalı savunmalarına karşın, katılan mağdurun samimi bulunan beyanları, iddiaları destekler mahiyetteki tanık anlatımları, adli muayene raporları, kolluk tutanakları ve tüm dosya kapsamı itibariyle suça sürüklenen çocuğun atılı suçları işlediğinin kabulü ile mahkumiyet kararı verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı, eylemlere uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, buna ilişkin gerekçelerin hukuka uygun olduğu anlaşılmış olup, bu kapsamda hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... (Kapatılan) 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.01.2015 tarihli ve 2014/43 Esas, 2015/8 Karar sayılı kararında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,