Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/3993 K.2023/3767

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 24.09.2013 tarih ve 2013/33240 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istimarı suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Ankara 9. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2013/338 Esas, 2013/404 Karar sayılı yetkisizlik kararı sonucu İstanbul Anadolu 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.10.2014 tarihli ve 2013/372 Esas, 2014/317 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyet kararı verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim edilen 28.12.2017 tarihli 14-2015/73053 sayılı onama, bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Atılı suçların maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, adli tıp raporunun sanık lehine yorumlanması gerektiğine, kararın hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi

Sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

C. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi

Sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İstanbulda ailesi ile birlikte ikamet eden yaşı küçük mağdurenin Ankaraya tatile gittiğinde sanıkla birlikte otele gittikleri, burada rızası dışında sanığın kendisi ile cinsel ilişkide bulunduğu, ilişkiden iki gün sonra tekrar aynı otele gidip yine cinsel birliktelik yaşadığı, sık sık Ankara'ya geldiği ve her görüşmesinde bu otele giderek ilişkide bulundukları, daha sonra sanığın İstanbul'a geldiğinde de otelde cinsel ilişkide bulundukları iddiası ile şikayetçi olduğu olayda; 1. Sanık aşamalarda mağdure ile iki kez buluştuğunu ancak bu buluşmalarında herhangi bir cinsel ilişki yaşamadığını beyan etmiştir.

2. Kartal Eğitim ve Araştırma Hastanesince verilen 30.04.2013 tarihli raporda mağdurenin anatomik olarak bakire olduğu bildirilmiştir.

3. Adli Tıp Kurumu 6.İhtisas Kurulu'nun 07.05.2014 tarihli raporunda, mağdurenin yapılan muayenesinde, mağdurede kısmi remisyon travma sonrası stres bozukluğu tespit edildiği, ruh sağlığını etkileyecek mahiyet ve derecede olan bu tablonun, iddia edildiği gibi, cinsel istismara bağlı ortaya çıkabileceği, ancak bu psikiyatrik tablonun yine şiddet ve zorlama olmaksızın, erken yaşta cinsel deneyim yaşamasına bağlı olabileceği gibi, olay sonrası gelişen psiko-sosyal stres ve çatışmalar nedeni ile de ortaya çıkabileceği, bunlar arasında tıbben ayrım yapılamayacağı bildirilmiştir.

4. Ankara Mercan Otelde sanık ve mağdurenin otel kayıtlarına rastlanılmadığının 22.04.2014 tarihli Emniyet Müdürlüğü yazısından ve İstanbul Sultanbeyli Mete Otelde ise sanığın 28.10.2012 tarihinde saat 17:53 'te otele giriş yaptığı, 29.10.2012 tarihinde saat 14:29 da çıkış yaptığının Sultanbeyli Emniyet Müdürlüğünün 10.03.2014 tarihli yazısından anlaşıldığı, sanığın savunmasında ileri sürdüğü ve delil olarak dosyaya ibraz ettiği maç biletlerinin tarihinin ise, 27.10.2012 tarihleri olduğu, sanığın bu tarihten en az iki gün sonra (otelden çıkış tarihi 29.10.2012) İstanbul'dan ayrılmış olabileceğinin anlaşıldığı,

mağdurenin de sanığın maça geldiğini ve sonrasında cinsel beraberlik yaşadığını beyan ettiği, mağdurenin ve sanık anlatımlarının birbirini teyid ettiği, mağdurenin aşamalarda vermiş olduğu ayrıntılı beyanında, sanık ile yaşamış olduğu tüm olayları tarih olarak ve kendi içerisinde tutarlı bir şekilde beyan ettiği, İstanbul Mete Otel kayıtlarının ve maç biletlerinin mağdurenin beyanlarını doğruladığı kanaatine varılmış, ancak Kartal Eğitim ve Araştırma Hastahanesinin 30.04.2013 tarihli mağdurenin bakire olduğuna dair raporu nazara alınarak,

eylemin organ sokmak suretiyle gerçekleşmediğinin kabulü ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

5. Sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan cezası belirlenirken kanun değerlendirmesi yapılıp, 6545 sayılı Kanunla değişik 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin sanık aleyhine olduğu kanaatine varılmıştır.

6. Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sevk maddesi istenmemiş ise de; iddianame metninde olayın anlatılmış olması nedeni ile usul ekonomisi de gözetilerek, sanığın on beş yaşından küçük mağdureyi hukuka aykırı şekilde alıkoyduğunun kabulü ile bu suç yönünden de sanığın cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

5271 sayılı Kanun’un 225 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan ''Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir'' şeklindeki düzenleme nazara alınarak yapılan değerlendirmede hükmün konusunun iddianamede gösterilen eylemden ibaret olduğu, açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılması,

davaya konu edilmeyen bir eylemden dolayı yargılama yapılması ve açılmayan davadan hüküm kurulmasının kanuna aykırı olduğu gözetildiğinde, Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim edilen 24.09.2013 günlü iddianame ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan usulüne uygun açılmış dava bulunmadığı gözetilmeden mütalaa sonucu ek savunma hakkı verilerek bu suçtan mahkumiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

Bu nedenle Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

B. Sanık Hakkında Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden 1.Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin aşamalarda mevcut raporlarla desteklenmeyen soyut beyanları, sanık savunmaları ve tüm dosya kapsamına göre sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

2.Bozma sebebine uygun olarak Tebliğnamede başka bir sebeple bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçenin (A) ve (B) bölümlerinde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.10.2014 tarihli ve 2013/372 Esas, 2014/317 Karar sayılı kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısı, katılan ... vekili ile sanık müdafiinin temyiz istekleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,