Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/4118 K.2023/6626

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Hükmedilen ceza miktarlarına göre sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 318 inci maddesi uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.11.2014 tarihli ve 2013/335 Esas, 2014/443 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 8 yıl 4 ay, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği Mağdurenin sanıkla rızası dahilinde ilişkiye girdiğini, psikolojik sorunları ve uyuşturucu bağımlılığının bulunduğunun tanık ifadeleri ile sabit olduğunu, sanık ile anlaşmazlık yaşaması, taleplerinin sanık tarafından karşılanmaması nedeniyle iftira attığını, somut delil bulunmadığını beyanla duruşmalı yapılacak inceleme neticesinde kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın aralarında duygusal ilişki bulunan ve olay tarihinde on beş, on sekiz yaş aralığında olan mağdureye darp ettikten sonra mağdureyle zorla cinsel ilişkiye girdiği, mağdurenin hürriyetini tahdit ettiği iddialarıyla cezalandırılması için kamu davası açıldığı, sanığın mağdureyle bir defa rızası dahilinde cinsel ilişki yaşadığını kabul ettiği ancak atılı diğer suçlamaları reddettiği, mağdurenin emniyete müracaatı ile intikalin gerçekleştiği, Mahkemece yapılan yargılama neticesinde sanık savunması, mağdure ve tanık beyanları, dosya kapsamında bulunan raporlar dikkate alınarak sanığın atılı çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Mağdurenin hazırlık aşamasındaki beyanları, savunma, raporlar, tutanaklar ve mahkemenin gerekçesine göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.11.2014 tarihli ve 2013/335 Esas, 2014/443 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,