Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/4125 K.2024/4029

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci ve 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası ve 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucu, Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.11.2014 tarihli ve 2014/224 Esas, 2014/411 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası,

43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Sanığın mağdurenin yaşı konusunda hataya düştüğüne mağdurenin kalacak yeri olmadığını beyan ederek sanığa misafir olduğuna, şartları oluşmadığından sanık hakında zincirleme suç hükümlernin uygulanmamasının gerektiğine, duruşmadan bağışık tutulan sanığın yokluğunda dinlenen deliller, sonraki duruşmaya gelen sanığa okunmadığı ve diyeceklerinin sorulmadığın, ek savunma hakkı verilmediğine,sanığın savunma hakkının kısıtlandığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına, eksik araştırma ile karar verildiğine, sanık hakkında verilen mahkumiyet kararlarının bozulmasına ve sair hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

Olay tarihinde evden ailesinin bilgisi ve rızası dışında ayrılan mağdure ile sanığın tanıştığı ve sanığın ikametine gittikleri, mağdurenin yaşını sanığa on sekiz olarak söylediği, sanığın aşamalarda mağdurenin yaşını görünüş itibarıyla on altı-on yedi olarak tahmin ettiği ve mağdurenin gerçek yaşını kollukta öğrendiği yönündeki savunması ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, olayda 5237 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulama koşullarının bulunup bulunmadığı tartışıldıktan sonra hükümleri varılması gerekirken bu konuda herhangi bir değerlendirme yapılmaksızın eksik gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet hükümleri kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR