Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/4195 K.2023/6545

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 06.05.2014 tarihli ve 2014/19779 Esas sayılı iddianamesi ile suça sürüklenen çocuğun beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından cezalandırılması talebiyle dava açılmıştır.

2. Ankara 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.11.2014 tarihli ve 2014/146 Esas, 2014/363 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 6545 sayılı Kanun öncesi lehe görülerek 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 4 yıl 5 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İstemi Mağdure beyanlarının çelişkili olduğuna, suça sürüklenen çocuğun cezalandırılmasını gerektirir yeterli delil olmadığına, yeterli inceleme yapılmadan mahkumiyet hükmü tesis edildiğine, kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Aynı okulda öğrenci olan suça sürüklenen çocuğun mağdureye okulun tuvaletine giderek oral seks yapma teklifinde bulunduğu ve birlikte tuvalete girerek suça sürüklenen çocuğun cinsel organını çıkararak mağdurenin rızasıyla ağzına soktuğu olayda, mağdurenin on beş yaşından küçük olup beyanlarının tutarlı olduğu, suça sürüklenen çocuğa iftira atmasını gerektirecek dosyaya yansıyan bir nedenin olmadığı,

mağdurenin hiç bir samimiyeti olmayan birisine çıplak fotoğraflarını göndermesinin hayatın olağan akışına uymadığı ve bu nedenle suça sürüklenen çocuğun bu fotoğrafların gönderilmesini talep etmediğine ilişkin savunmasına itibar edilmeyerek ruh sağlığının bozulmadığına ilişkin Adli Tıp Kurumu 6.İhtisas Kurulunun raporu da nazara alınarak lehe olan suç tarihindeki kanun uygulanarak suça sürüklenen çocuğun, çocuğun nitelikli cinsel istismarı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.11.2014 tarihli ve 2014/146 Esas, 2014/363 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,