Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/4333 K.2023/1833

Sanık hakkında kurulan hükmünlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Malatya Cumhuriyet Başsavcılığının 22.07.2014 tarihli ve 2014/4480 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan iki kez cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı,

2. Malatya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.01.2015 tarihli ve 2014/272 Esas, 2015/30 Karar sayılı kararı ile sanığın iki kez sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan 6545 sayılı yasa ile değişiklik sonrası 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile aynı yasanın 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca hak yoksunluğu, sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Mahkemenin hatalı değerlendirme ve eksik inceleme ile karar verdiğine, dosya kapsamındaki delillere göre sanığın beraatine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; sanığın ; henüz on beş yaşını tamamlamamış olan mağdureye yönelik olarak 2013 yılı Eylül ayı içerisinde kütüphanede iken kalçasını ellemek suretiyle cinsel istismar suçunu işlediği ve keza 04.06.2014 tarihinde ise de sınıfta iken mağdurenin dizini elleyerek okşamak, elini pantolonun cebine sokarak ve göğsünü elleyip sıkmak suretiyle cinsel istismar suçunu işlediği tüm dosya kapsamı, mağdurenin aşamalarda değişmeyen beyanı, tanıklar ... ve ...'un beyanları, CD görüntü izleme tutanağı ve diğer belgelerden anlaşılmış olup;

her ne kadar sanık alınan savunmalarında üzerine atılı suçlamaları kabul etmemiş, kütüphaneden öğrencilerin sandalye taşımasının söz konusu olmadığı ve kütüphanede iken kalçasına dokunmadığını beyan etmiş ise de; gerek mağdurenin tüm aşamalarda alınan beyanlarında kütüphanenin kapısında iken ve sıkışan sandalyeyi ittirmeye çalışırken sanığın yanına gelerek arkadan kalçasına dokunduğuna dair değişmeyen istikrarlı beyanı, gerek tanık ...'ın sanığın mağdurenin kalçasına dokunduğunu bizzat gördüğünü, yanlışlık olmayıp,

sanığın elindeki sandalyeyi taşırken elini uzatıp kalçasına dokunduğunu gördüğüne dair aşamalarda değişmeyen ve mağdurenin beyanlarını tamamen teyit eden nitelikli beyanları karşısında sanığın bu yöndeki savunmasına itibar edilmemiş ve keza her ne kadar sanık alınan savunmasında.

04.06.2014 tarihinde ise bahse konu sınıfa okul idaresine vermesi gereken dilekçeyi yazdırmak üzere girdiğinin doğru olduğunu ve sınıfa daha sonra girdiğinde sınıfta mağdure ...'in tek olduğunu ve ...'un nereye gittiğini sorduğunu ve sınıftan çıktığını, mağdureye yönelik herhangi bir eyleminin olmadığını beyan etmiş ise de;

gerek sanığa atfı cürümde bulunmasını gerektirecek hiçbir nedeni bulunmayan ve 2013 yılı öğretim yılı başı Eylül ayında kütüphanede iken kalçasını ellemesine rağmen yanlışlık olabileceği saikiyle durumu okul idaresine aksettirmeyen mağdurenin aşamalarda değişmeyen aynı yöndeki beyanları,

gerekse tanık ...'un olayın hemen akabinde sınıfa girdiğinde mağdurenin şaşkın ve üzgün olduğuna mağdurenin kendisine olayı anlattığına dair mağdure beyanını teyit eden ve mağdurenin beyanını tamamlar nitelikteki anlatımı sanığın birden fazla sınıfa girip çıktığına dair CD görüntü izleme tutanağı ile tanıklar ... ve ...'ın olayın akabinde mağdurenin ve tanığın olayı anlattıklarına dair tamamlayıcı nitelikteki ifadeleri karşısında savunmaya itibar edilmeyerek sanığın her iki eylemi nedeniyle ayrı ayrı cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurenin maruz kaldığı eylemlerin ilkinin 2013 yılının Eylül ayında, ikinci eylemin ise 04.06.2014 tarihinde olduğu, sanığın eylemlerinin arada herhangi bir hukuki veya fiili kesinti olmaksızın bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik tarihlerde birden fazla tekrarlanmasından dolayı zincirleme şekilde işlendiği gözetilerek sanığın 5237 sayılı Kanun’un 43 üncü maddesinin tatbiki ile mahkumiyeti gerekirken ilk ve ikinci eylemlerinden ayrı ayrı hüküm kurulması suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Malatya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.01.2015 tarihli ve 2014/272 Esas, 2015/30 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,